Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 26 Φεβρουαρίου 2017 (Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς) - ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Ϛ´ 14-21

Ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος· ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν. Ὅταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί, ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι ἀπέχουσιν τὸν μισθὸν αὐτῶν. Σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι, ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ...

Η απρόσεκτη και βιαστική Προσευχή

"Η προσευχή μου", γράφεις, "είναι κάπως ψυχρή και αδύναμη". Η ψυχρότητα και η αδυναμία δεν βρίσκονται στον προσευχή, αλλά σ’ εκείνον που προσεύχεται. Προσπάθησε να προσεύχεσαι όπως πρέπει, και η προσευχή θα πάει καλά.
Όταν ένας μαθητής γράφει απρόσεκτα, ο δάσκαλος τον μαλώνει και τον απειλεί με τιμωρία. Τότε συγκεντρώνεται και αρχίζει να γράφει σωστά...

Ἡ Ἑλλάδα εἶναι τὸ βλατίο τοῦ κόσμου!

Ἡ Ἑλλάδα εἶναι τὸ βλατίο τοῦ κόσμου! (Βλατίο εἶναι ἕνα πολύτιμο ὕφασμα, καλοϋφασμένο καὶ πλουμιστὸ ἀπὸ τὰ ἄνθη τοῦ ἀγροῦ τὰ μαγιάτικα). Οἱ κλωστές του εἶναι οἱ πιὸ πολύτιμες ποὺ φτιάχτηκαν σ᾽ αὐτὸν τὸν κόσμο. Εἶναι κλωστὲς ἀπὸ αἷμα μαρτύρων καὶ ἡρώων· εἶναι κλωστὲς ἀπὸ δάκρυα ὁσίων καὶ μετανοούντων. Καὶ ὑφασμένες ἀπὸ τὶς καλύτερες ὑφάντρες τοῦ κόσμου...

Με καρδιά ό,τι κάνεις

Βρίσκομαι σ’ ένα δωμάτιο νοσοκομείου, σκυφτός και καθισμένος σε μια καρέκλα. Στο κρεβάτι κοιμάται γαλήνια η μικρή μου κόρη, η Φανούλα μου. Μακάρι να ήξερα τι βλέπει στον ύπνο της αλλά δεν μπορώ. Θα ‘θελα να μου ‘λεγε τι κατάλαβε από την περιπέτειά της αλλά κι αυτό δεν θα μου το πει ποτέ γιατί, απλά, είναι 20 μηνών πλασματάκι κι όλα στο μυαλό της είναι «αλλιώς» ή καλύτερα: τώρα δημιουργούνται.

Το μαρτύριο του αγίου Πολυκάρπου

Το «Μαρτύριο του άγιου Πολυκάρπου» είναι μάλλον το αρχαιότερο κείμενο - μαρτυρολόγιο πού μας έχει διασωθεί και παρά τη μικρή του έκταση απέκτησε μεγάλη σημασία στη ζωή της Εκκλησίας. Ίσχυσε σαν πρότυπο για την τιμή των μαρτύρων, αββά ακόμη σ’αυτό διατυπώνεται ή «θεολογία του μαρτυρίου, την οποία ή Εκκλησία υιοθέτησε απόλυτα, κάνοντας την έτσι ζωή της, Παράδοση της».

Ἀπὸ τὴν συντροφικότητα στὴν γονεϊκότητα

Ἐφέτος ἔχουμε τὴν ἰδιαίτερη εὐλογία νὰ μᾶς τιμοῦν μὲ τὴν παρουσία τους στὴ Σχολὴ Γονέων Ἁγίου Ἐλευθερίου ὁδοῦ Ἀχαρνῶν ἐξέχουσες προσωπικότητες, στελέχη τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ ἐκτὸς τῶν ἄλλων εἶναι και λαμπροὶ ἐπιστήμονες.

Εκπληκτικό! Η Ελληνική Γλώσσα Είναι Τραγούδι!!! Διον. Σαββόπουλος

Το να μιλήσεις σήμερα για την Ελληνική γλώσσα, την μοναδικότητά της, την αξία της, το μεγαλείο της και το κυριότερο την σοφία και τις κρυμμένες αλήθειες που κρύβονται σε αυτό το "υπέροχο, Θεικό εργαλείο" που σκοπό έχει την δημιουργία βασικά του πολιτισμού, της επιστήμης, των τεχνών και των γραμμάτων και μετά εργαλείο επαφής και συννενόησης των χρηστών...

Νηστεύεις; (Άγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)

«Νηστεύεις; Ἀπόδειξέ μού το διά μέσου τῶν ἴδιων ἔργων. Ποιά ἔργα ἐννοεῖ; Ἄν δεῖς φτωχό, νά τόν ἐλεήσεις. Ἄν δεῖς ἐχθρό, νά συμφιλιωθεῖς μαζί του. Ἄν δεῖς μιά ὄμορφη γυναίκα, νά τήν ἀντιπαρέλθεις. Ἄς μή νηστεύει λοιπόν μόνο τό στόμα, ἀλλά καί τό μάτι καί ἡ ἀκοή, καί τά πόδια καί τά χέρια καί ὅλα τά μέλη τοῦ σώματός μας. Νά νηστεύουν τά χέρια, παραμένοντας καθαρά ἀπό τήν ἁρπαγή καί τήν πλεονεξία.
Νά νηστεύουν τά πόδια, ξεκόβοντας ἀπό τούς δρόμους πού ὁδηγοῦν σέ ἁμαρτωλά θεάματα. Νά νηστεύουν τά μάτια...

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 19 Φεβρουαρίου 2017 (Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω) - ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΕ´ 31-46

Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ’ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ· καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων, καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. Τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου· ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν...

Ψυχοσάββατο: να μην ξεχάσω...

Ψυχοσάββατο. Μέρα ξεχασμένη για τους πολλούς του κόσμου. Ο θάνατος είναι άλλωστε για τη νοοτροπία της εποχής μας το τέρμα. Οι κεκοιμημένοι μάς πονούν, αλλά πρέπει να ζήσουμε. Να προχωρήσουμε. Και το μνημόσυνο είναι μόνο ατομική υπόθεση. Όταν συμπληρώνονται οι μέρες, οι σαράντα, ο χρόνος, θυμόμαστε. Πάμε στο ναό. Έρχονται και όσοι μας αγαπούν και όσοι αγαπούσαν τον κεκοιμημένο. Και φτάνει.

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC