Αρχική > Archives > Αύγουστος 2022

Αύγουστος 2022

Γλυκιά μου Μανούλα...!

Κλάψε καί φώναζε μέ άγάπη πολλήν:
«Γλυκιά μου Μανούλα, βοήθησέ με, όδήγησέ με πῶς νά σωθῶ! Μεσίτευσε, Μάνα μου, είς Τόν Υίόν Σου νά μέ όδηγήσει πῶς νά σωθῶ! Τί εἶναι τό θέλημά Του νά κάνω, καί τί άπό Αύτόν νά ζητῶ!
Νά μοῦ άνοίξει τούς όφθαλμούς τῆς ψυχῆς, ὅπου εἶναι κλειστοί καί δέν Τόν βλέπω, ὅταν Έκεῖνος μέ βλέπει είς κάθε στιγμή, άλλά συνεχῶς Τόν λυπῶ...!»

Ποιά εἶναι ἡ ἀληθινή μετάνοια... (Γέροντας Θαδδαῖος)

Ἔχουμε ἀνάγκη νά μετανοήσουμε καί νά ἀλλάξουμε τόν τρόπο τῆς ζωῆς μας.
Ἡ μετάνοια δέν σημαίνει ἁπλῶς ὅτι πᾶμε στόν ἱερέα καί ἐξομολογούμαστε· ἡ ψυχή πρέπει νά ἀπελευθερωθεῖ ἀπό ὅλους αὐτούς τούς λογισμούς καί τή μελαγχολία, πού μᾶς ἔχει ὑπερκεράσει λόγῳ τῶν στρεβλῶν μας κατευθύνσεων.

Η μάχη των μαχών...

Είπε γέρων: «σε όλη μου τη ζωή πάλεψα για να σώσω τον εαυτό μου από τον εαυτό μου». Αν το καλοσκεφτούμε θα δούμε τελικά πως ο μόνος μας εχθρός, ο μόνος που μπορεί να μας βλάψει είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.
Τι ειρωνία! Όσο νωρίτερα όμως το αντιληφθούμε αυτό τόσο το καλύτερο γιατί έτσι θα γλιτώσουμε πολύ πόνο και ταλαιπωρία.

Άγιος Πορφύριος: «Όποιος θέλει να γίνει χριστιανός, πρέπει πρώτα να γίνει ποιητής»

Η ψυχή του χριστιανού πρέπει να είναι λεπτή, να είναι ευαίσθητη, να είναι αισθηματική, να πετάει, όλο να πετάει, να ζει μες στα όνειρα. Να πετάει μες στ’ άπειρο, μες στ’ άστρα, μες στα μεγαλεία του Θεού, μες στη σιωπή.
Όποιος θέλει να γίνει χριστιανός, πρέπει πρώτα να γίνει ποιητής. Αυτό είναι! Πρέπει να πονάς. Ν’ αγαπάς και να πονάς. Να πονάς γι’ αυτόν που αγαπάς. Η αγάπη κάνει κόπο για τον αγαπημένο.

Παράκληση συνεχῆ...!

«Ἄρπαζε εἰς τήν ἀγκαλιά σου τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας ὡς νά εἶναι ζῶσα ἡ Παναγία, ὡσάν τήν μανούλα σου ὅταν ἤσουν μικρή!
Λέγε Της ὅλον τόν πόνον σου καί βρέχε Την μέ τά δάκρυά σου τά καθαρά καί θά ἐξαντλεῖς παράκληση συνεχῆ!
Ή Παναγία εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ἀσφάλεια τοῦ άνθρώπου!
Καί εἶναι ἀδύνατον ἕνας ἄνθρωπος νά κάνει εὐχή καί νά μήν ἀνακαλύψει τήν Παναγία μέσα εἰς τήν ζωήν του!

Προσηυχόμην ενώπιον της Θεομήτορος, και η προσευχή του Ιησού εισήλθεν εις την καρδίαν μου (Άγ. Σιλουανός Αθωνίτης)

Ότε ήμην νεαρός υποτακτικός, προσηυχόμην ποτέ ενώπιον της εικόνος της Θεομήτορος, και η προσευχή του Ιησού εισήλθεν εις την καρδίαν μου, και ήρχισεν αφ’ εαυτής να προφέρηται εκεί...
Άλλοτε εν τω ναώ ήκουον την ανάγνωσιν των προφητειών του Ησαΐου και εις τας λέξεις «Λούσασθε, και καθαροί γίνεσθε» (Ησ. α’ 16), εσκέφθην: «Μήπως η Παναγία ήμαρτε ποτε, έστω και δια του λογισμού»;

«Παναγιά μου, τι να κάνω;» Και σε βοηθάει η Παναγία... (Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Σ’ ένα μοναστήρι του Αγίου Όρους, το γνωρίζετε, ιδιόρυθμο ήτανε. Είπε ο παπάς στον αγωγιάτη:
-Κύριε Δημήτριε, μου φέρνεις και μένα πέντε-δέκα φορτία ξύλα, να κάψω το χειμώνα;
-Θα σου φέρω, παπα-Εφραίμ.
Έφερε.

Το Πάσχα του καλοκαιριού

«Για μαζευτείτε εδώ κοντά», φώναξε ο παπα–Νεκτάριος τα παιδιά που έπαιζαν έξω, στο προαύλιο της εκκλησίας. Υπάκουη η παρέα μαζεύτηκε γύρω από τον ιερέα. Ο εσπερινός μόλις είχε τελειώσει και ο ήλιος δεν έκαιγε πια τόσο πολύ. Τα παιδιά κάθισαν στα πεζούλια. Κάποιος μάλιστα έφερε μια καρέκλα από τον πρόναο, για να κάτσει ο παπα–Νεκτάριος.

Του Φώτη Κόντογλου – Η Παναγία μας σε όλα της στάθηκε τo τέλειο πρότυπο για τις καλές γυναίκες…

“Η Παναγία σ΄ όλα στάθηκε τύπος και υπογραμμός για τις καλές γυναίκες, στη φρονιμάδα, στην ταπείνωση, στην υπομονή, στην αγιότητα, στην αφοσίωση και στη νοικοκυροσύνη….”
Πόσο συγκινητικό είναι να βλέπει κανένας την Παναγία να ετοιμάζει με τα άχραντα χέρια της το σπίτι της, το κλινάρι της, τις λαμπάδες, το θυμιατήρι με το λιβάνι, και ότι άλλο χρειαζότανε για την κηδεία της.

Μικρή προσευχή

Παναγία μου, θέλω νά μέ κοιτᾶς:
Στοργικά, ὅταν φοβᾶμαι!
Μέ ἀγάπη, ὅταν ἁμαρτάνω!
Γλυκά, ὅταν σοῦ μιλῶ!
Μέ ὑπομονή, ὅταν σέ ξεχνῶ!

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC