Αρχική > Categories > Άρθρα της κατηγορίας κατήχηση

Άρθρα της κατηγορίας κατήχηση

  • Νά προσπίπτεις στά πόδια τού Θεού τής άγάπης...!

    Νά πιστεύεις, νά έλπίζεις καί ν’ άγαπάς, κυρίως ν’ άγαπάς, άδιαφορώντας γιά τά έμπόδια!
    Ν’ άγαπάς τόν Θεό πάνω άπ’ όλα καί τόν πλησίον σου σάν τόν έαυτό σου!
    Άν δέν έχεις άρκετή δύναμη γιά νά διατηρήσεις στήν καρδιά σου αύτούς τούς άνεκτίμητους θησαυρούς, νά προσπίπτεις συχνά στά πόδια τού Θεού τής άγάπης!

    Άγιος Ίωάννης τής Κρονστάνδης
  • Ημέρα πού θα πέραση και δεν ένοιωσες τον Χριστό μας στην καρδία σου να θεωρείς ότι απώλεσες αυτή την μέρα!

    Ημέρα πού θα πέραση και δεν ένοιωσες τον Χριστό μας στην καρδία σου, δια της προσευχής, αναγνώσεως Ψαλτηρίου, Ευαγγελίου, κλπ., κλπ., να θεωρείς ότι απώλεσες αυτή την μέρα!
    Να παρακαλείς με δάκρυα, όπως η Μαρία Μαγδαληνή και να λέγεις: Χριστέ μου, μη με εγκατάλειψης! Χριστέ μου μη με αφήνεις μόνο, Χριστέ μου γλυκύτατε, μη πάρεις την ψυχήν μου αν δεν γίνω όλος Σος!
  • «Κυνήγα τον Θεό!»

    Κυνήγα τον Θεό, για να έρθει κοντά σου. Ο Θεός έχει συνέχεια τα χέρια Του ανοιχτά και λέει: «Ελάτε, παιδάκια Μου!». Αλλά εμείς δεν πλησιάζουμε, γιατί είμαστε αιχμαλωτισμένοι σε πειρασμούς και ασχολούμεθα με λογισμούς.
    Όποιος θα νιώσει την προσευχή, θα έχει κερδίσει και τον Παράδεισο. Όποιος κοπιάσει, θα απολαύσει. Μέσα στον πόνο και στον κόπο βρίσκουμε τον Θεό.
    Τρία πράγματα μάς χρειάζονται: τον νου να τον έχουμε στον ουρανό· την καρδιά μας να την έχουμε θρόνο Θεού· και το στόμα μας εκκλησία· επίσης, ταπείνωση και αγάπη, σύνεση και ευλάβεια και αυταπάρνηση.
  • Ἐμπιστοσύνη στήν Θεία Πρόνοια καί Κατάθλιψη

    Ἐμπιστοσύνη στήν Θεία Ἀγάπη καί στήν Θεία Πρόνοια
    Ἡ ἐμπιστοσύνη στήν Θεία Πρόνοια ὄχι μόνο διώχνει τήν διαβολική ἀκηδία-κατάθλιψη, πού παραλύει τήν ψυχή καί τήν νεκρώνει, ἀλλά, ἀντίθετα, γεμίζει τήν ψυχή μέ τό ἀντίδοτο τῆς λύπης-κατάθλιψης πού εἶναι ἡ πνευματική χαρά.
  • Ο Χριστός μας στέλνει τους αναγκεμένους

    Ιδιαίτερα αξιομνημόνευτη είναι η περίπτωση του Γιώργη, ενός σχεδόν ολοκληρωτικά τυφλού, όπως τη διηγούνται τα εγγόνια του παπά Γιάννη, τα οποία ζουν σήμερα. Ο άνθρωπος αυτός κάθε μήνα ξεκινά από το Σέλινο, όπου ζει, και παίρνει το δρόμο για το Γεράνι. Φτάνει στο σπίτι του παπά και χτυπά την πόρτα.
    Πάντα τον περιμένει εκεί ζεστή φιλοξενία, η δυνατότητα να πλυθεί και να φορέσει καθαρά ρούχα καθώς και ένα πιάτο ζεστό φαγητό. Κι η παπαδιά «ανασκουμπώνεται» και πλύνει τα ρούχα του ταλαίπωρου επισκέπτη...
  • Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται...

    Πρέπει και εμείς να στοχασθούμε, τι είναι το σώμα και τι είναι η ψυχή.
    Το σώμα είναι χώμα, λάσπη και αύριον θε ναν' το φάνε τα σκουλήκια και ανάγκη είναι η ψυχή να χαίρεται πάντοτε εις τον Παράδεισον ανισως και κάμη καλά ή να καιίεται πάντοτε εις την Κόλασιν ανισως και κάμη κακά.
    Τούτο το σώμα οπού βλέπομεν, αδελφοί μου, είναι δεν είναι άνθρωπος, αλλά είναι ωσάν ένα φόρεμα της ψυχής.
    Η ψυχή είναι άνθρωπος, η ψυχή είναι όπου βλέπει, ακούει, ομιλεί, πιάνει, περιπατεί, μανθάνει γράμματα, τέχνες, επιστήμες...
  • Όσο μπορείς νά προσεύχεσαι...!

    "...Μα έλα εδώ κι ας σου είναι δύσκολο, για να με παρηγορήσεις ή για να με συμβουλεύσεις ή και για να είσαι κοντά, έτσι κι αλλιώς θα μου κάνει καλό και μόνο να σε δώ!
    Και, το σημαντικότερο, να προσεύχεσαι, όσο μπορείς να προσεύχεσαι, για να μη βουλιάξουν και οι σκέψεις μου μέσα στην τρικυμία που με δέρνει.
  • Έμπιστεύθηκαν στὸν Χριστό...!

    «Σήμερα λείπουν καὶ οἱ δυὸ παλληκαριές· οὔτε πνευματικὴ παλληκαριὰ ὑπάρχει, ἡ ὁποία γεννιέται ἀπὸ τὴν ἁγιότητα καὶ τὴν παρρησία στὸν Θεό, γιὰ νὰ ἀντιμετωπισθῆ μιὰ δυσκολία μὲ πνευματικὸ τρόπο, οὔτε φυσικὴ παλληκαριὰ ὑπάρχει, ὥστε νὰ μὴ δειλιάση κανεὶς σὲ ἕναν κίνδυνο! Πρέπει νὰ ἔχη κανεὶς πολλὴ ἁγιότητα, γιὰ νὰ φρενάρη ἕνα μεγάλο κακό, ἀλλιῶς ποῦ νὰ στηριχθῆ;
  • Ή "εύχή" είναι τό σωσίβιο τής ψυχής καί τού σώματός μας...!

    «Ή "εύχή" είναι τό σωσίβιο τής ψυχής καί τού σώματός μας. Καί στόν ώκεανό άκόμα νά βρεθείς μέ βάρκα, νά ταξιδεύεις άφοβα!
    Διά τής εύχής γίνεται ό άνθρωπος σάν παιδί. Τόν έπαναφέρει στήν άπλότητα καί τήν άθωότητα πού είχε ό Άδάμ στόν Παράδεισο πρίν τήν πτώση. Παύει τή διαφορά τού άλλου φύλου. Άποκτά, άκατανόητη γιά τούς κοσμικούς, τήν εύλογημένη άγία άπάθεια!
  • Θα προσευχηθούμε ο ένας για τον άλλο έτσι ώστε να μην χωριστούμε στην αιωνιότητα

    Για να μην ταράσσεσαι λοιπόν κάθε φορά και στεναχωριέσαι, για να μην αγωνιάς και προβληματίζεσαι, να τα περιμένης όλα, να μπορής να υπομένης ό,τι έρχεται. Πάντα να λες, καλώς ήλθες αρρώστια, καλώς ήλθες αποτυχία, καλώς ήλθες μαρτύριο. Αυτό φέρνει την πραότητα, άνευ της οποίας δεν μπορεί να υπάρχη καμία πνευματική ζωή.
  • Ἅγιος Παΐσιος: "Ὅταν κοινωνοῦμε, παίρνουμε τὸ ἰσχυρότερο ἰαματικὸ φάρμακο, τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ"

    – Γέροντα, κουραστήκατε πολὺ στὴν Θεία Λειτουργία, δὲν ἔπρεπε νὰ μείνετε καὶ στὴν ἀνάγνωση τῆς «Εὐχαριστίας».
    – Τί λές; Κοινώνησα καὶ νὰ μὴν πῶ ἕνα «εὐχαριστῶ» στὸν Θεό; Σὲ πολὺ μεγάλη ἀνάγκη μπορεῖ νὰ φύγη κα­νεὶς νωρίτερα. Κι ἐσὺ νὰ μὴ φεύγης ποτέ· νὰ ἀκοῦς τὴν «Εὐχαριστία» καὶ νὰ λὲς συνέχεια: «Σ’ εὐχαριστῶ, Θεέ μου· Σ’ εὐχαριστῶ. Δόξα σοι ὁ Θεός, δόξα σοι ὁ Θεός!»
  • Τελευταίες συμβουλές πριν από τη Θεία Κοινωνία Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

    Στη μετάληψη των θείων Μυστηρίων πήγαινε με απλότητα καρδιάς, με βαθειά ευλάβεια και με τη βέβαιη πίστη ότι θα λάβεις μέσα σου τον Κύριο. Εκείνος μετά τη θεία Κοινωνία, θα αλλοιώσει την ψυχή σου όπως, ως πανάγαθος, θέλει και όπως, ως πάνσοφος, γνωρίζει. Άφησέ Τον να το κάνει ελεύθερα.
  • Νά κάνουμε τό ἀληθῶς Ἀνέστη ἀληθινή πράξη ζωῆς...!

    - Ἄν εἶναι ἀληθῶς τὸ Ἀνέστη δὲν πιάνει τὴν καρδιὰ μας καμιὰ θλίψη καμιὰ ταλαιπωρία καμιὰ δυσκολία καμιὰ σκοτούρα καμία ἔννοια!
    - Ἄν δὲν πῶ τὸ Ἀληθῶς Ἀνέστη εἶναι σὰ νὰ μὴν δέχομαι τὸν Χριστό. Ἄν πάλι... τὸ πῶ πρέπει νὰ τὸ ἐφαρμόσω!
    - Νὰ κάνουμε τὸ ἀληθῶς Ἀνέστη ἀληθινὴ πράξη ζωῆς! Αὐτὸ ἔχουμε νὰ κάνουμε ὡς χριστιανοί! Εἰδάλλως καλύτερα νὰ ξεχάσουμε αὐτὸ ποὺ λέγεται χριστιανισμὸς καὶ νὰ ἀναμετρηθοῦμε μὲ τὰ ἄλλα πράγματα τοῦ κόσμου ποὺ πιστεύουμε ὅτι θὰ μᾶς δώσουν ἐλπίδα. Έκεῖ ἐλπίδα μηδέν!
  • Η φιλαργυρία είναι αρρώστια (τρεις μικρές ιστορίες)

    Αρρώστια η φιλαργυρία. Πάθος που αιχμαλωτίζει τον άνθρωπο και τον ρίχνει στα δεσμά των πιο φρικτών παθών. Για να διαπιστώσει ο καθένας μας το μέγεθος του κακού που μας οδηγεί η φιλαργυρία θα αναφέρουμε τρεις μικρές ιστορίες.
    Η Πρώτη Ιστορία: Κάποιος σοφός Άραβας πριν πεθάνει...
  • Αγιος Παΐσιος, “Τη Μεγάλη Παρασκευή εάν θέλει κάποιος να νιώσει κάτι, δεν πρέπει να κάνει τίποτε άλλο εκτός από προσευχή”

    Γέροντα, πώς μπορεί να ζήση κανείς πνευματικά τις γιορτές;
    Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες. Να σκεφτώμαστε τα γεγονότα της κάθε άγιας ημέρας (Χριστούγεννα, Θεοφάνεια, Πάσχα κ.λπ.) και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τον Θεό. Έτσι θα γιορτάζουμε με πολλή ευλάβεια κάθε γιορτή.

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC