Αρχική > Categories > Άρθρα της κατηγορίας κοινωνία

Άρθρα της κατηγορίας κοινωνία

  • Ό,τι μάζεψες στήν ψυχή, μέ αύτά μένεις...!

    Στά γυρίσματα τής ταινίας ‟Τό Νησί” έπρεπε νά ξαπλώσω στό φέρετρο!
    Τρείς φορές τό έσκαγα άπό κεί. Δέν άντεχα. Αύστηρό πράγμα τό φέρετρο: είσαι ξαπλωμένος, τοίχοι στενοί, καί τίποτα άλλο δέν ύπάρχει. Ούτε Εύαγγέλιο γιά νά διαβάσεις.
    Ό,τι μάζεψες στήν ψυχή, μέ αύτά μένεις!
    Στήν αίωνιότητα θά πάρουμε αύτά πού δέν μπορείς νά άγγίξεις...
  • Τώρα τα πάντα εξαρτώνται από Σένα...

    Τις τελευταίες ημέρες κάποια λόγια κάνουν το γύρο του διαδικτύου. Τα λόγια που απηύθυνε στο Χριστό ο χρυσός ολυμπιονίκης μας, Στέφανος Ντούσκος. Τα είχε δώσει όλα στην κωπηλασία. Στα τελευταία 500m δεν του είχαν μείνει πλέον δυνάμεις. Σχεδόν. Του είχε μείνει η σπουδαιότερη, η μεγαλύτερη δύναμη. Εκείνη της ψυχής, που ξεπερνώντας τα ανθρώπινα, γίνεται προσευχή.
  • Αλήθεια, εσύ ξέρεις;

    Αλήθεια, εσύ ξέρεις τα όριά σου; Ξέρεις αν προχώρησες στις αποφάσεις σου; Ξέρεις πόσο προχώρησες στην αλλαγή τρόπου σκέψης και στους προσωπικούς σου δρόμους αυτογνωσίας και της βελτίωσης του χαρακτήρα σου; Και ποιος θα μου το πει αυτό; Μα… τα γεγονότα! Συγχώρεσες την πικρή κουβέντα που άκουσες σήμερα;
  • Σταμάτης Σπανουδάκης: «Πάντα πίστευα στον έναν. Ποτέ στους πολλούς. Αλλωστε το πολύ, στη χώρα αυτή, πάντα ο ένας το έκανε!»

    Το δυσκολότερο στη μουσική, αλλά και στην τέχνη γενικότερα, είναι η απλότητα. Που όμως, διατηρεί τη μοναδικότητα του δημιουργού της και τον πάει λίγο παρακάτω στον προσωπικό του δρόμο.
  • Όσο τα πράγματα δεν πάνε καλά, είμασθε γονατιστοί και ζητούμε την βοήθεια του Κυρίου και όταν τακτοποιηθούν τα ζητήματα, ξεχνούμε τον Χριστό...

    Κάποιος είχε έναν συγγενή του στο Νοσοκομείο. Κάποια ημέρα, πέρασε ένας βιβλιοπώλης από εκεί και τον ερώτησε ο υγιής συγγενής εάν είχε κάποιο θρησκευτικό βιβλίο, που να μιλάει γιά την αρρώστεια και τον πόνο, ώστε να παρηγορηθή ο άρρωστος συγγενής του.
    Πράγματι του έδωσε ένα.
  • Προσευχές από τους τελειωμένους...

    Προσευχές που έρχονται από κάποιους που εμείς θεωρούμε "τελειωμένους" κοινωνιολογικά αλλά είναι δοξασμένοι στα μάτια του Θεού, διότι εκείνη την ώρα της προσευχής κραυγάζει το διαμάντι της Θείας Χάριτος που βρίσκεται στον πυρήνα της καρδιάς του ανθρώπου. Βλέπεις καρδιές ερημικές που όμως μέσα τους ανθίζουν τριαντάφυλλα.
  • Η μητρότητα ως διακονία τής γυναίκας (Άγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ του Έσσεξ)

    Ἡ θέση τῆς γυναίκας κατὰ τοὺς περασμένους αἰῶνες ἦταν ἐξαιρετικὰ δύσκολη, ἐνῶ ἀκόμη ὡς τὶς ἡμέρες μας δὲν ἔχει πλήρως τακτοποιηθεῖ. Σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδά της ζωῆς τὸ πρόβλημα αὐτὸ ἀποδεικνύεται ὑπερβολικὰ πολύπλοκο· καὶ στὸ ἐπίπεδο τῆς κρατικῆς νομοθεσίας, καὶ στὸ ἐπίπεδο τῆς δομῆς τῆς κοινωνίας, καὶ στὸ ἐπίπεδό τῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ τῆς μορφώσεως, καὶ στὸ ἐπίπεδο τέλος τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς.
  • Πανελλαδικές Εξετάσεις - Παρμενίων και Αλέξανδρος (π. Δημητρίου Μπόκου)

    Η θέα και μόνο του μεγάλου περσικού στρατού προκαλούσε δέος. Οι μετριότεροι υπολογισμοί τον ανέβαζαν σε εκατό χιλιάδες, οι πιο τολμηροί δεν δίσταζαν να φτάσουν στις εξακόσιες, με το ιππικό, το δυνατό χαρτί κάθε στρατού, να κινείται από δέκα μέχρι εξήντα χιλιάδες. Απέναντί τους ο Αλέξανδρος είχε να αντιτάξει μόνο πέντε χιλιάδες...
  • Θεέ μου, δώσε στόν παπά μας υπομονή!

    Άν είναι ενεργητικός, τόν θεωρούμε υπερβολικά κουρδισμένο.
    Άν είναι ήρεμος, τόν θεωρούμε τεμπέλη.
    Άν έχει γκρίζα μαλλιά, τόν θεωρούμε γέρο.
    Άν είναι νέος, λέμε πώς δέν έχει εμπειρία.
    Άν θέλει νά κάνει αλλαγές, τόν θεωρούμε επαναστάτη.
    Άν δέν θέλει νά κάνει αλλαγές, λέμε πώς δέν παίρνει πρωτοβουλίες.
    Άν κηρύττει κατά τής αμαρτίας, τόν θεωρούμε φανατικό.
    Άν δέν τό κάνει, λέμε πώς είναι αδιάφορος καί κοσμικός.
  • «Η Παναγιά μαζί σου». Αυτό να λες…

    Σε άνθρωπο που πονά, μην του λες… … «κάνε υπομονή».
    Δεν είναι αυτό που έχει ανάγκη να ακούσει.
    Σε άνθρωπο που σου εκφράζει παράπονο, μην του λες «μην γκρινιάζεις».
    Ανοίγουμε το στόμα μας και κάνουμε κακό παρά καλό.
    Σε άνθρωπο που έχει κουραστεί, μην του λες, «σε καταλαβαίνω».
    Εκτός αν έχεις μπει μες στα παπούτσια του.
  • Πέρασα τέσσερις φάσεις για να βρω την πραγματική ευτυχία!

    Σε μία τηλεοπτική συνέντευξη με έναν αρκετά πλούσιο επιχειρηματία.
    Ο παρουσιαστής τον ρώτησε:
    «Ποιο είναι αυτό που σε έκανε να νιώθεις την πραγματική ευτυχία»;
    Απάντησε:
    Πέρασα τέσσερις φάσεις για να βρω την πραγματική ευτυχία. Η πρώτη αγοράζοντας πράγματα που μου χρειάζονταν... Η δεύτερη να αγοράζοντας ακριβά και μοναδικά πράγματα... Η τρίτη ιδρύοντας εταιρίες, αγοράζοντας ξενοδοχεία κai εμπορικούς πύργους...
  • Είμαστε άπόγονοι μονάχα τής μάνας μας...!

    Κάποτε πλησίασε τόν νομπελίστα ποιητή μας Γιώργο Σεφέρη, ένας ξένος διαπρεπής συνομιλητής, «πειράζων αύτόν καί λέγων»: «Μά πιστεύετε σοβαρά ότι είστε πραγματικά άπόγονοι τού Λεωνίδα καί τού Θεμιστοκλή;».
    Άπαντά ό Σεφέρης: «Όχι, είμαστε άπόγονοι μονάχα τής μάνας μας, πού μᾶς μίλησε Έλληνικά, πού προσευχήθηκε Έλληνικά, πού μᾶς νανούρισε μέ παραμύθια γιά τόν Όδυσσέα, τόν Ήρακλή, τόν Λεωνίδα καί τόν Παπαφλέσσα, καί ένιωσε τήν ψυχή της νά βουρκώνει τήν Μεγάλη Παρασκευή, μπροστά στό ξόδι τού νεκρού Θεανθρώπου!».
  • Αυτό που ζούμε,ίσως είναι μια κρυμμένη ευλογία

    Αυτό που ζούμε,ίσως είναι μια κρυμμένη ευλογία.Ποτέ άλλοτε δεν είχε η ανθρωπότητα την ευκαιρία,να σταματήσει ολόκληρη ταυτόχρονα τον ακράτητο καλπασμό της.Να κάνει ένα απρόσμενο διάλειμμα-έστω και αναγκαστικό-από το ποδοβολητό της πάνω σε τούτο τον πλανήτη.Να κάνει ένα βήμα πίσω,να πάρει μια βαθειά ανάσα και να έρθει αντιμέτωπη με τον εαυτό της.Να κοιτάξουμε κατάματα τα λάθη μας,σαν είδος αλλά και ο καθένας μας ατομικά.Γιατί ότι βιώνουμε είναι τα λάθη μας που γύρισαν για να μας στοιχειώσουν...
  • Ή Κλίμαξ του Ιωάννη - Ό πνευματικός αυτός θησαυρός της Ορθοδοξίας απευθύνεται σε αληθινούς πολεμιστές και μόνον

    Στην δυστοπική εποχή του ιστορικού υλισμού (σοσιαλισμού–καπιταλισμού), της παρασιτικής κατανάλωσης, του «προοδευτικού», της μετανεωτερικότητας και των «ατομικών δικαιωμάτων», της Πολιτικής Ορθότητας και της Νέας Τάξης, δηλαδή, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης των πολυεθνικών και της διαφθοράς, βιβλία όπως ή Κλίμαξ του Ιωάννη, είναι σαν ένα διαμάντι παραπεταμένο...

  • «Εμένα κανείς δεν μ’ αγαπά»

    Νυξ ζοφώδης και ασέληνος χαρακτηρίζει τον νου και την καρδιά των ανθρώπων που δεν μπορούν να γευτούν και να κρατήσουν στη ζωή τους την αγάπη. Όσο εκείνη πασχίζει να τους πλησιάσει, τόσο αυτοί τη βλέπουν παντού τριγύρω και τη ζηλεύουν. Και, ζηλεύοντάς τη, βυθίζονται στα πιο μαύρα σκοτάδια. Και όσο πιο μαύρα τα σκοτάδια της ψυχής, τόσο μεγαλύτερη η ανάγκη για αγάπη...

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC