Αρχική > News > «Χριστιανική ζωή και καλοπέραση δεν πηγαίνουν μαζί»

«Χριστιανική ζωή και καλοπέραση δεν πηγαίνουν μαζί»

Κατά την συνομιλία μας, ο π. Παΐσιος εμφανίστηκε ιδιαίτερα «επικριτικός» και για τους χριστιανούς εκείνους οι όποιοι, αντί να διεκπεραιώνουν επί γης το θέλημα του Θεού, εργάζονται επιμελώς για το δικό τους θέλημα, το δικό τους ατομικό - υλικό συμφέρον, με αποτέλεσμα να έχουν γίνει «κατεστημένο» με λόγο αποδεδειγμένα μη πειστικό. Ας τον ακούσουμε:
«Ο χριστιανός έχει προορισμό να σηκώνει βαρύ σταυρό στη ζωή του. Είναι δύσκολο πράγμα να λες ότι πιστεύεις στον Κύριο και καλοπερνάς σ' αυτήν εδώ τη ζωή. Γιατί, όταν καλοπερνάς στη γη, κάτι δεν πάει καλά με τον εαυτό σου, ενδιαφέρεσαι για το χρυσάφι της γης και όχι για τους θησαυρούς του ουρανού. Αλλά όταν σκέφτεσαι έτσι, βρίσκεσαι μακριά από το θέλημα του Θεού. Χριστιανική ζωή και καλοπέραση δεν πηγαίνουν μαζί, είναι διαφορετικά πράγματα». Παρακάλεσα τον Γέροντα να γίνει πιο σαφής και συγκεκριμένος εξηγώντας με παραδείγματα, τι ακριβώς εννοούσε. Κι εκείνος, με απλότητα, εντελώς αυθόρμητα, αλλά και με «σκληρή» γλώσσα, ανασκάλεψε πράγματα που με έκαναν να προβληματιστώ και ίσως-ίσως, να ντραπώ για τον τρόπο με τον όποιο οι χριστιανοί οικοδομούμε... το μέλλον μας. Ιδού, η γεμάτη αλήθεια φωνή του:
«Κάποτε ήλθε εδώ ένας πολύ γνωστός γιατρός για να μιλήσουμε. Ήταν και η γυναίκα του γιατρός, θρησκευόμενοι άνθρωποι και οι δύο. Παραπονιόταν ότι τα παιδιά του ζούσαν κοσμική ζωή και όχι μόνο δεν τηρούσαν τις εκκλησιαστικές παραδόσεις της οικογένειας τους, αλλά και τις ειρωνεύονταν. Χαρακτήριζαν τους χριστιανούς καθυστερημένους, βολεμένους, ανειλικρινείς, υποκριτές και θεομπαίχτες, επειδή η ζωή τους -έλεγαν- δεν συμβαδίζει με τα λόγια τους και τα έργα τους δεν είναι χριστιανικά.
Ακόμη και στο ευχέλαιο, που οι γονείς κάνουν μία φορά το χρόνο στο σπίτι τους και τα παιδιά, όσο ήταν μικρά συμμετείχαν, τώρα αντιδρούν και δεν παρευρίσκονται.
Ο γιατρός έδειχνε πολύ κουρασμένος και απελπισμένος για την πνευματική αδράνεια των παιδιών του. Και νόμιζε ότι όλες οι προσπάθειες, οι δικές του και της γυναίκας του, πήγαν χαμένες, δεν έπιασαν τόπο, δεν άγγιξαν τα παιδιά.
Σε κάποια στιγμή ο γιατρός, βάζοντας το κεφάλι μέσα στις δύο τον παλάμες, σαν να ήθελε να καλύψει το πρόσωπο του από ντροπή, μου είπε: Φοβάμαι πως το πολύ χρήμα μας έχει κάνει ζημιά. Τον ρώτησα να μου πει, τι εννοούσε και εκείνος με απόλυτη ειλικρίνεια παραδέχτηκε ότι είχαν ξεφύγει από το μέτρο κι είχαν αποκτήσει περιουσιακά στοιχεία απολύτως μη αναγκαία. Έχουμε τρία μεγάλα σπίτια, μου είπε. Ένα για μας και από ένα για το κάθε παιδί. Επίσης, δύο εξοχικά, τέσσερα ακριβά αυτοκίνητα, ένα σκάφος, καταθέσεις, πολλά υλικά.
Και συνέχισε: τα παιδιά κακόμαθαν και τώρα μας κατηγορούν ότι προκαλούμε. Επίσης, μας λένε ότι έχουμε παντρέψει πολύ όμορφα τον πλούτο και τον Χριστιανισμό. Και με παρακάλεσε να του πω τι πρέπει να κάνει για να βρουν πάλι την ειρήνη και την ενότητα στην οικογένεια τους.
Του είπα να τα δώσουν όλα στους φτωχούς και να κρατήσουν μόνο ένα σπίτι, ένα εξοχικό και τους μισθούς τους. Τρόμαξε, άλλαξε χρώμα, φοβήθηκε, απογοητεύθηκε από την απάντηση που του έδωσα. 'Έφυγε και δεν ξαναήλθε. Είχε δεθεί με τα εδώ, όχι τα Άνω. Γι' αυτό και τα παιδιά του αναζήτησαν άλλο τρόπο ζωής, διαφορετικό από αυτόν που οι γονείς τους είχαν προτείνει».
-Δηλαδή, οι χριστιανοί πρέπει να μισήσουν τα υλικά;
-Οφείλουν να αγαπήσουν τον Κύριο.
-Και γιατί να μη συνδυάζει κανείς και τα δύο;
-Όποιος μπορεί να το κάνει, δεκτό.
-Ή μήπως, η ύλη, το χρήμα, τα εισοδήματα, οδηγούν σε πνευματική παρακμή;
-Αν χρησιμοποιούνται με μέτρο, λογική και καλά έργα, είναι καλά πράγματα. Αλλιώς, φέρνουν πνευματική νάρκωση και απομάκρυνση από το στόχο.
-Και ποιος οφείλει να είναι ο στόχος των χριστιανών;
-Να κληθούν υιοί Θεού, να γίνουν κληρονόμοι της Βασιλείας.
-Δύσκολες έννοιες, μεγάλες ιδέες...!
-Σκάνδαλο για τον κόσμο, αλλά ευεργεσία για όσους μετανοούν.
-Πόσοι είναι αυτοί;
-Ουδείς το γνωρίζει.
-Γιατί, αν εξαιρέσουμε τον κλήρο, οι λαϊκοί, συνήθως, δεν εργαζόμαστε για τα Άνω.
-Έχω γνωρίσει θεόπνευστους λαϊκούς.
-Όμως οι περισσότεροι είμαστε τσούρμο.
-Ο Θεός υπόσχεται σε όλους πολλά. Αρκεί να σταματήσει η ανταρσία κατά του Ονόματος Του.
-Δηλαδή, είμαστε και αντάρτες;
-Όλοι, όχι μόνο εσείς.
-Όλοι στο Άγιο Όρος έχετε φρόνημα θείο;
-Οι πιο πολλοί αγωνίζονται με ειλικρίνεια και επιθυμούν την Μετάνοια. Εδώ δεν μπορείς να σταθείς, αν δεν είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου.
-Έχετε νιώσει ποτέ απελπισία;
-Κούραση, ναι, απελπισία ποτέ. Ο Κύριος φροντίζει για όλα.
-Φροντίζει για όλα ο Κύριος, αλλά στο κελί σας λείπουν σχεδόν τα πάντα.

Από το βιβλίο: «Τέσσερις ώρες με τον π. Παίσιο», εκδ. Επέκταση, 2006, Κατερίνη»

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC