Αρχική > News > ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ, ΜΕΡΟΣ Α: Σε μας, τους αγανακτισμένους Έλληνες

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ, ΜΕΡΟΣ Α: Σε μας, τους αγανακτισμένους Έλληνες


Ναι, είμαστε λαός άχρηστος. Απόγονοι ανάξιοι ενδόξων προγόνων. Δούλοι στην κοιλιά μας και στον εγωισμό μας.

Όταν τα αδέλφια μας φτύναν αίμα και χολή κάτω από τη μπότα του άπιστου κατακτητή, εμείς μάθαμε να βαράμε παλαμάκια για τη φιλία των λαών.

Όταν ασελγούσαν οι λύκοι με τις ελεύθερες άκρες του Αιγαίου και της Κύπρου εμείς σκεφτόμασταν το χρηματιστήριο και μετράγαμε τα ένσημα για τη σύνταξη.

Όταν ηγέτες επαναστατημένων σκλάβων παραδίνονταν από ελληνικά χέρια στους νεκροθάφτες τους, εμείς βαφτίσαμε τους Καραϊσκάκηδες τρομοκράτες, σιωπήσαμε και προσκυνήσαμε την αξία της πολιτισμένης κυριλλέ σωφροσύνης.

Όταν το πετραχήλι στο ταπεινό εξομολογητάρι βριζότανε και σερνότανε για χαλάκι στο κατώφλι της εξουσίας, για να σκουπίσουν τα άτιμα πόδια τους οι εχθροί του, εμείς είμασταν τάχα οι αναμάρτητοι που πρώτοι τον λίθο σφεντονίζαμε.

Όταν τα μαιευτήριά μας καταντήσανε νομότυπα αιμοσταγή σφαγεία ανυπεράσπιστων μικρών Ελλήνων, εμείς κοιτάζαμε την καλοζωή και πέρα βρέχει.

Όταν ο αδελφός μας έμενε στην απελπισία της ανεργίας, εμείς προσλαμβάναμε τον φτηνό ασιάτη σα δούλο. Βρίζαμε τον αδελφό μας για τεμπέλη και όσους μας κοίταζαν για ρατσιστές.

Κληθήκαμε πολλές φορές να σηκώσουμε το σταυρό μας, αλλά ο μόνος σταυρός που θεωρήσαμε άξιο να σηκώσουμε ήταν ο αστραφτερός της καδενίτσας μας.

Κάθε φορά που πεινάσαμε στην ψυχή, δε μας ένοιαξε. Είπαμε πως μιά χαρά εύγευστα είναι και τα ξυλοκέρατα των τηλεοπτικών χοίρων για τις ανάγκες της. Το μόνο που χορτάσαμε και μπουχτίσαμε ήταν ο Χριστός, αυτός ο ενοχλητικός Χριστός που δεν αντέχεται, έτσι όπως μας φέρνει πρόσωπο με πρόσωπο με τη βρωμισμένη ψυχή μας.

Σαν πεινάσαμε όμως και στην κοιλιά, ξεσηκωθήκαμε και κατεβήκαμε στις πλατείες. Αλήθεια, γίναμε όντως κοιλιόδουλοι. Ποιός να με πείσει ότι θα κατεβαίναμε σήμερα στις πλατείες για όλους τους παραπάνω λόγους και χίλιους άλλους, αν δεν πεινάγαμε στην κοιλιά;

Αυτό κάθε μυαλωμένος κατακτητής μπορεί να το αντιληφθεί. Για τα λεφτά θα κάνουμε το παραπάνω βήμα. Δεν δούλεψε σχεδόν τίποτα από όλα τα υπόλοιπα – θα δουλέψει η απλή πείνα. Σιγά μη γίνουμε Μεσολογγίτες από την πείνα. Θα δώσουμε γη και ύδωρ, αρκεί να μην πεινάμε. Αν ήμουν επίδοξος κατακτητής αυτής της καταραμένης Ελλάδας, αυτό ίσως να σκεφτόμουν.

Αδέλφια μου Έλληνες! Ας μετανοήσουμε, ας σκύψουμε το κεφάλι με ντροπή και αιδώ μπροστά στα δικά μας κρίματα, και ας σφίξουμε την καρδιά μας. Ας πεινάσουμε, μπορεί και να το αξίζουμε κιόλας. Ποτέ όμως να μην ξαναπροδώσουμε την πατρίδα μας και την Πίστη μας. Να μη δώσουμε τη γη και το ύδωρ των παππούδων μας. Να μη σβήσουμε το φως από τη συνείδηση των παιδιών μας. Κι ας ονομάσουμε για σπίτι μας τις Θερμοπύλες, αν εκεί πρέπει να σταθούμε για να ξεπλύνουμε τις αμαρτίες μας, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι.


Ανώνυμος Έλληνας

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC