Αρχική > News > Ματαιότητες και ψεύδη…

Ματαιότητες και ψεύδη…

Στον 4ο ψαλμό του o προφητάναξ Δαβίδ λέγει: «υἱοὶ ἀνθρώπων, ἕως πότε βαρυκάρδιοι; ἱνατί ἀγαπᾶτε ματαιότητα καὶ ζητεῖτε ψεῦδος;». Είναι αλήθεια ότι εξαιτίας πολλών πειρασμών που μας προξένησε και μας προξενεί ο διάβολος αλλά και από τις αλλεπάλληλες πτώσεις μας σε διάφορα αμαρτήματα πετύχαμε να γίνουμε βραδυκάρδιοι. Αυτό ο απλός λαός το λέει «ψυχοπλάκωμα». Είναι μια κατάσταση πνευματική νάρκωσης και ύπνωσης. Ενώ ο άνθρωπος ζει σωματικά, τρώει, πίνει, κοιμάται, δεν αναπαύεται, δεν ξεκουράζεται.

Ο λόγος είναι ότι ο άνθρωπος στηριζόμενος μόνο στη βρώση και την πόση, ξέχασε να ταΐσει και να ποτίσει την ψυχή του. Η πεινώσα ψυχή όμως διαμαρτύρεται. Δεν εισακούεται όμως από τον πολυτάραχο και πολυμέριμνο κύριό της, κι αυτή διαμαρτυρόμενη γι’αυτή την παγερή συμπεριφορά, θλιβόμενη, μη μπορώντας να μιλήσει, φέρνει αυτό που λέμε «βραδυκαρδία», «ψυχοπλάκωμα». Οι άνθρωποι που απομακρύνονται από το θέλημα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού που είναι πάντοτε αγαθό και ενάρετο, ζουν μέσα στη ματαιότητα και το ψέμα. Ματαιότητα και ψέμα είναι μια πλάνη σε όποιον τις ακολουθεί. Νομίζει ο αφελής άνθρωπος ότι αν αποκτήσει ένα σπίτι, ένα αυτοκίνητο, ένα εξοχικό, ένα μηχανάκι, κάποιες καταθέσεις, δίνει νόημα στη ζωή του. Ή ακόμα αν ξοδεύει χρήματα για λούσα, διασκεδάσεις, ξενύχτια, χαρτιά, γυναίκες, άνδρες, ανωμαλίες, θα γεμίσει την αγωνιώσα ψυχή του ότι θα αποκτήσει νόημα η ζωή του. Ή ακόμα αν έχει πολλούς φίλους, αν συναναστρέφεται με ανωτέρους απ΄αυτόν, αν προβάλλεται, αν διαφημίζεται, αν απατά, αν κοροϊδεύει πιστεύει ότι καταξιώνεται στο κοινωνικώς γίγνεσθαι. Όλα όμως αυτά είναι μια απάτη που αργά ή γρήγορα ξεσκεπάζεται. Περνάει η νύχτα της διασκέδασης και της ασωτίας και μένουν σε χειρότερη κατάσταση τα πνευματικά ερείπια που αφήνει η ασυδοσία, η ανεμελιά, ο εγωκεντρισμός, η φυγή, η ξεχασιά. Ζωή χωρίς περιεχόμενο, χωρίς προορισμό, χωρίς αναφορά είναι μια ζωή χωρίς νόημα και λόγω ύπαρξης.

Μα που βρίσκεται το αληθινό νόημα της ζωής; Πού αλλού; Στο πρότυπο ή μάλλον στο αρχέτυπο, που είναι ο Δημιουργός Θεός. Ο άνθρωπος νοηματοδοτεί τη ζωή του όταν προσπαθεί να ομοιάσει στον Κύριό Του. Ό,τι κάνει, ό,τι σκέπτεται, ό,τι πράττει, ό,τι λογίζεται, το φιλτράρει με το φίλτρο που λέγεται Θεός. Έτσι με αγώνα πνευματικό, με τη βοήθεια του πνευματικού πατέρα δηλαδή του εξομολόγου αρχίζει η απελπισία να φεύγει το θάρρος και η ελπίδα να αναδύεται από τα συντρίμμια, η χαρά να ξεπηδά από το γεγονός του λόγου του Κυρίου μας που λέγει παιδιά μου «ἀλλὰ θαρσεῖτε» , (μην απελπίζεσθε) «ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον» , δηλαδή όλα εκείνα που ενώ φαίνονται με ωραίο περιτύλιγμα δώρου και είναι προσελκυστικά οδηγούν στο πνευματικό μαρασμό και στην πνευματική πείνα και δίψα.

Πολλοί πιστοί όταν απελπισμένοι αναζητούν λύση στο πρόβλημά τους λένε απεγνωσμένα «τίς δείξει ἡμῖν τὰ ἀγαθά;» (ψαλμ.4). Και η απάντηση είναι μία. Η Αγία μας Εκκλησία. Όμως αυτή η διαπίστωση δεν αρκεί για να επέλθει η λύση στα προβλήματα. Κάποιοι για παράδειγμα λένε ότι πηγαίνουν στην Εκκλησία, κάθε Πάσχα ή Χριστούγεννα. Αυτή η συνήθεια κακώς νοούμενη και διαστρεβλωμένη όπως είναι οδηγεί και πάλι σε πλανεμένους ατραπούς, αφήνοντας και πάλι αναίσθητη, διψώσα και πεινώσα την ψυχή.

Όταν λέμε ότι η Εκκλησία θα μας δείξει τα καλά και τα αγαθά νοούμε ότι όχι μόνο σωματικά θα μπούμε στον ναό αλλά και πνευματικά. Δεν μπορούμε να εισέλθουμε στην Εκκλησία μεταφέροντας όλο τον κακό κόσμο των πονηρών σκέψεων και λογισμών των κακών συνηθειών και έξεων, των κακών λόγων και ύβρεών μας, αλλά εξυπακούεται θα μπούμε στο ναό αλλάζοντας και πετώντας τα παλαιά και φθαρτά πνευματικά μας ρούχα και ενδυόμαστε τα ενδύματα του φωτός. Αυτή η νέα ένδυση είναι μια πνευματική κατάσταση με την οποία θρέφεται και ποτίζεται η ψυχή. Έτσι η ψυχή αναθαρρώντας με το νέο ένδυμα μας, κάνει μια αλλαγή η οποία δίδει φως όχι μόνο μέσα της αλλά και στο γήινο σώμα που την κουβαλά.

Για τον λόγο αυτό αγαπητά μου πνευματικά παιδιά σας παρακαλώ πολύ να αφήσετε όλες τις ματαιότητες και τα ψεύδη της απατηλής αυτής και πρόσκαιρης δαιμονοποιημένης ζωής ενδυόμενοι τα όπλα του φωτός κι έτσι αγωνιζόμενοι με τον εν Τριάδι θεό μας και την αγία Του Εκκλησία να πορεύεσθε το δρόμο προς τον Ουρανό. Σας θέλω όλους ουρανοπολίτες. Σας θέλω απογειωμένους από τη φθαρτότητα. Σας θέλω αγνούς και καθαρούς, όχι μόνο στις ψυχές αλλά και στα σώματά σας. Σας θέλω αγωνιστές και όχι κοιμισμένους και «αραγμένους». Σας θέλω φωτεινούς και όχι σκοτισμένους.

Να έχετε την ευχή μου και την ευλογία του εν Τριάδι θεού μας.

Μετ΄ ευχών κι ευλογιών
Ο πνευματικός σας
Πρωτ.Θεμιστοκλής Στ. Χριστοδούλου
4-5-2011

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC