Αρχική > News > Με αφορμή ένα βιβλίο…

Με αφορμή ένα βιβλίο…

Ονομάζομαι Κωνσταντίνος και κατάγομαι από την Mικρά Aσία. Ο παππούς μου, που φέρω το όνομά του, γεννήθηκε στην ευλογημένη γη της Βηθυνίας, στη Χήλη όπου και έζησε το βίαιο ξεριζωμό. Η γιαγιά μου η Δέσποινα κατάγονταν από το Ικόνιο της Καππαδοκίας. Τον προπάππου μου Ιορδάνη τον σκότωσαν οι τσέτες. Ο Θεός να τους αναπαύει. Είμαι σίγουρος ότι έφυγαν απ’ αυτήν τη ζωή με την ελπίδα να ξαναδούν την χαμένη πατρίδα τους.

Κάθε βιβλίο που αναφέρεται στις χαμένες πατρίδες, τις ποτισμένες από αίμα αγίων, με γεμίζει με χαρά λόγω της καταγωγής μου και ταυτόχρονα πικρία για τα γεγονότα που σημάδεψαν τον τόπο αυτό.

Τον περασμένο Μάιο στην ονομαστική μου εορτή η μητέρα μου, μου δώρισε ένα βιβλίο «η ιστορία ενός στρατιώτη 1918-1922». Πρόκειται για μια ξεχωριστή μαρτυρία από το προσωπικό ημερολόγιο ενός στρατιώτη κατά την ελληνική εκστρατεία. Η χαρά μου για να διαβάσω το βιβλίο αυτό ήταν μεγάλη διότι μέσα από τις σελίδες του θα ανακάλυπτα γεγονότα και μαρτυρίες εκείνης της περιόδου.

Ένα βράδυ άρχισα να διαβάζω το βιβλίο. Μέχρι τη στιγμή που σε μια σελίδα του βιβλίου βλασφήμησαν το όνομα της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Σηκώθηκα από το κρεβάτι σαν να με χτύπησε ρεύμα και ενστικτωδώς πέταξα το βιβλίο στο γραφείο μου. Στα χέρια μου βαστούσα ένα βλάσφημο βιβλίο. Με τα δυο μου χέρια κάλυψα το πρόσωπο μου λες και ήθελα να κρυφτώ. Συναισθήματα οργής και λύπης με κυρίευαν. Σηκώθηκα και έκρυψα το βιβλίο στο απόλυτο σκοτάδι. Έσβησα το φως για να κοιμηθώ… σκέφτηκα ότι αύριο θα έπρεπε να αντιδράσω με κάποιο τρόπο.

Έδωσε ο θεός και ξημέρωσε. Γύρω στο μεσημέρι τηλεφώνησα στο Άγιον Όρος, το περιβόλι της Παναγίας. Μίλησα με γνωστό μου ιερομόναχο για να με συμβουλέψει.
Του εξήγησα τι συμβαίνει και εκείνος θέλησε να με ρωτήσει «δηλαδή…» δεν ολοκλήρωσε την πρόταση του τον διέκοψα «ναι πάτερ στο βιβλίο βλασφημούν το όνομα της Θεοτόκου». Από τη σιωπή του αντιλήφθηκα τη λύπη του. Ύστερα από δευτερόλεπτα μου λέει μονολεκτικά «εσχατιές». Ο ιερομόναχος από τον τόνο της φωνής μου αντιλήφθηκε την οργή μου και με συμβούλεψε «Κωνσταντίνε να αντιδράσεις με αξιοπρέπεια».

Πολύ καλός μου φίλος μου πρότεινε να γράψω κάποιο κείμενο στο διαδίκτυο και ο πνευματικός μου, μου έδωσε την ευχή του.
Δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορεί κάποιος στο όνομα του μοντερνισμού είτε αυτό λέγεται κινηματογράφος, είτε συγγραφή, να βλασφημούν τα Άγια. Είμαι σίγουρος ότι το βιβλίο αυτό θα το αναζητήσουν πολλοί, κυρίως όμως Μικρασιάτες. Θα θελήσουν να το διαβάσουν αυτοί, που οι πρόγονοί τους, κατά το βίαιο ξεριζωμό τους, άφησαν ολόκληρες περιούσιες για να πάρουν μαζί τους άγια λείψανα, ιερές εικόνες, ιερά σκεύη, ακόμη και ολόσωμους Αγίους, όπως ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος ο ομολογητής. Αυτοί οι άνθρωποι καθημερινά δοξολογούσαν τον Άγιο Θεό, τιμούσαν την Υπεραγία Θεοτόκο και τους φίλους της, τους Αγίους της Εκκλησίας μας. Δώσανε το αίμα τους για την ορθή πίστη. Και καθημερινά ο βίος τους ήταν βίος που ομολογούσε την ορθόδοξη παράδοση. Πρέπει να καταλάβουν καλά κάποιοι ότι ελληνισμός και ορθοδοξία είναι ένα και δεν διασπάται.

Και τώρα εμείς ακόμη και στις δύσκολες μέρες που διανύουμε δεν θέλουμε να καταλάβουμε ότι γευόμαστε την αποστασία μας από τον Θεό! Γιατί κατρακυλήσαμε και φτάσαμε εδώ; Γιατί ο καθένας μας έφτιαξε έναν Θεό στα μέτρα του σύμφωνα με τα πάθη του. Γιατί κάναμε Θεό το χρήμα, τη δόξα, τις ηδονές. Φιλεύσπλαχνε, πανάγαθε Θεέ μου δώσε στην πατρίδα μου μετάνοια.

Ο θεός επιθυμεί την καρδιακή μετάνοιά μας, μέσα από το μυστήριο της εξομολόγησης, την επιστροφή μας κοντά του. Να μην παραμελήσουμε να εφαρμόσουμε στη ζωή μας τη μεγάλη δωρεά της μετανοίας που μας χάρισε φιλάνθρωπα ο Θεός.
Και εμείς πράττουμε ακριβώς το αντίθετο. Εκκλησιαζόμαστε Χριστούγεννα, Πάσχα, ίσως και της Παναγίας ή όταν χτυπήσει την πόρτα της ζωής μας μια ασθένεια. Η πνευματική ζωή δεν είναι εμπορική συναλλαγή, αλλά σχέση μυστηριακή μεταξύ Θεού και ανθρώπου, «πατέρα και τέκνου».

Από το βιβλίο κράτησα μόνο το φύλλο με την αφιέρωση της μητέρας μου «παιδί μου σου εύχομαι χρόνια πολλά γεμάτα υγεία, και όλα σου τα όνειρα να πραγματοποιηθούν με τη βοήθεια του Θεού. Η ευχή μου σε συνοδεύει πάντα. Η μητέρα σου.

Πριν λίγα χρόνια σε μια αγιορείτικη αγρυπνία, αγιορείτης καθηγούμενος, αναφέρθηκε στο πρόσωπο της Παναγίας λέγοντας «η Παναγία καθημερινά προστατεύει το έθνος μας και εμείς απομακρυνόμαστε, και εκείνη ως στοργική μητέρα όλο και περισσότερο απλώνει το Μαφόρι της για να μας προστατεύει. Όσο η Παναγία βρίσκεται στη κόγχη της Αγίας Σοφίας στη Βασιλεύουσα η Ελλάς δεν πρέπει να φοβάται τίποτα».

Μετανοείτε και μη βλασφημείτε με λόγια ή με έργα τα Θεία…

Ἄλαλα τά χείλη τῶν ἀσεβῶν, τῶν μή προσκυνούντων τήν Εἰκόνα Σου τήν σεπτήν, τήν ἱστορηθεῖσαν ὑπό τοῦ Ἀποστόλου Λουκᾶ ἱερωτάτου, τήν Ὁδηγήτριαν…

Κύριε Ιησού χριστέ ελέησον ημάς.
Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς.

Τέλος και τω εν τριάδι μόνω αληθινώ Θεώ προσκύνησις δόξα τιμή και κράτος.

Προσκυνητής του Αγίου Όρους

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC