Αρχική > News > " Μια ανάμνηση του χτές..."

" Μια ανάμνηση του χτές..."

Τελέσαμε πρίν λίγες ημέρες, 22 Ιουνίου 2022, στον ιερό ναό Αγ. Ελευθερίου Αχαρνών, το ιερό μνημόσυνο του γέροντος Παύλου Νικηταρά!

Πέρασαν κιόλας 23 χρόνια απο την εκδημία του... .
'Ομως η γλυκιά παρουσία αυτού του ανθρώπου, θα παραμένει έντονα χαραγμένη για όσους απο εμάς είχαμε την ευλογία και τον γνωρίσαμε.

Ένας άνθρωπος, δεν είναι μόνο αυτά που σου είπε, δεν είναι αυτά που σε ευεργέτησε, δεν είναι μόνο αυτά που σε διόρθωσε...

Είναι και η λεπτή αύρα της παρουσίας του. Είναι η ευγένεια και η αρχοντιά που σου έδειξε. Είναι όλα αυτά που δεν σου τα είπε με τα λόγια, που δεν σε κάθισε σε θρανίο, που δεν σου κούνησε το δάχτυλο, αλλά που σου τα ζωγράφισε πάνω στο φωτεινό προσωπό του, μήπως και σε βγάλει στο ξέφωτο απο τις σκιές αυτού του κόσμου....

Ο π. Παύλος, "ως λεων, πύρ πνέον" μας ξύπνησε από τον λήθαργο, μας υποψίασε για το μεγαλείο της ορθόδοξης παραδόσεως και δή της Πατμιακής. Μας ξάφνιασε με το χαμόγελο της καρτερίας του, μπροστά σε προσβολές και άδικες επιθέσεις.

Ήταν τότε που κάποιο πρωινό καλοκαιριού, όταν μέσα απο τα πεντακάθαρα σοκάκια του εξαιρετικού, πανέμορφου ιερού νησιού της Πάτμου, ξεπρόβαλε η μορφή ενός αρχοντικού, αστραφτερού (και έξω και μέσα) , γεράκου, αλλά πνευματικού λέοντος, με το ολοκάθαρο εξώρασό του, απο μέσα το ατσαλάκωτο καβάδι του (το ζωστικό, στην Πατμιακή διάλεκτο) το καλιμαύκι του... Πάντα ιεροπρεπής, σεμνός και με ένα χαμόγελο, που μακάρι να μην έσβυνε ποτέ απο τα μάτια μας αυτό το χαμόγελο....
αχ αυτό το χαμόγελο του....

κρατώντας ενα μεγαααλο καλάθι, με ένα σωρό "καλούδια" μέσα!!!
Ο σκοπός, ήταν "ιερός"! Η "φιλοξενία στα Λουκάκια", αγαπημένος τόπος ησυχαστηρίου, βαρκάδα με την βάρκα του, κολύμπι, στα πεντακάθαρα νερά της Πάτμου, !!!

Παρότι τα πολλά του χρόνια, τα άπειρα θέματά του, η πολυχρόνια κόπωσής του, αυτός έστεκε εκεί, ως γλυκύτατος παππούς, που είχε χρέος να φιλοξενήσει τα εγγονάκια του, ως γέρικη βελανιδιά ποθώντας να σκεπάσει πολλούς με τον ίσκιο της. 'Ετσι νοιώθαμε, έτσι μας τοποθετούσε η αληθινή αρχοντιά του.

Ας ερχόσουν λοιπόν και πάλι γέροντα, με εκείνο το πανέμορφο καλαθάκι σου, και ας μην είχε τώρα μέσα, σταφύλι, τυρί, ψωμί, ντομάτα, ας είχε την καλοσύνη σου, την υπομονή σου, την ζεστασιά σου, το χαμογελό σου, την τρυφεράδα σου, την λάμψη των πανέμορφων ματιών σου, την μεγάλη διδακτική αγάπη σου!!!!

Αυτά, θέλουμε, αυτά, πεινούμε, αυτά, θα μας ξεχόρταιναν, αυτά, θα μας δρόσιζαν.

Ας είναι Αιωνία η μνήμη σου!!!

Π. Χρήστος

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC