Αρχική > News > Νηστεία καὶ κενοδοξία

Νηστεία καὶ κενοδοξία

Δύο ἀδέλφια ποὺ ἦταν λαϊκοὶ ζοῦσαν στὴν Κωνσταντινούπολη μὲ πολλὴ εὐλάβεια καὶ πολλὴ νηστεία. Ὁ ἕνας λοιπὸν, ἀφοῦ ἀπαρνήθηκε τὰ ἐγκόσμια, ἔγινε μοναχὸς καὶ ἦλθε στὴ Ραϊθοῦ. Ὕστερα ἀπὸ πολὺ καιρὸ ἦλθε στὴ Ραϊθοῦ ὁ λαϊκὸς γιὰ νὰ ἐπισκεφθεῖ τὸν μοναχὸ ἀδελφό του. Καθὼς λοιπὸν ἔμεινε ὁ λαϊκὸς κοντά στὸν μοναχὸ ἀδελφό του, τὸν βλέπει νὰ τρώει στὶς τρεῖς τὸ μεσημέρι καὶ ἐπειδὴ σκανδαλίστηκε, τοῦ λέγει· «Ἀδελφέ μου, ὅταν ἤσουν λαϊκὸς καὶ ζοῦσες στὸν κόσμο, δὲν ἔπαιρνες τροφὴ πρὶν δύσει ὁ ἥλιος». Τότε τοῦ ἀπαντᾶ ὁ μοναχός· «Πραγματικὰ ἀδελφέ μου, ὅταν ζοῦσα στὸν κόσμο, τρεφόμουν ἀπὸ τοὺς ἐπαίνους ποὺ ἄκουγα, γιατὶ ἡ κενοδοξία τῶν ἀνθρώπων καὶ ὁ ἔπαινος πάρα πολὺ ἔτρεφαν καὶ ἀνακούφιζαν τὸν κόπο τῆς ἀσκήσεως».

ΠΗΓΗ: Ἀπὸ τὸ «Γεροντικὸ τοῦ Σινᾶ», τ. 1

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC