Αρχική > News > Παίδευε υἱόν σου, οὕτως γὰρ ἔσται εὔελπις

Παίδευε υἱόν σου, οὕτως γὰρ ἔσται εὔελπις

Αυτά τα σοφά λόγια, πού βρίσκουμε στις Παροιμίες Σολομώντος, έχουν διαχρονικότητα. Ισχύουν πάντοτε και για όλες τις κοινωνίες. Ο εμπνευσμένος συγγραφεύς υπογραμμίζει ένα ύψιστο καθήκον: «Παιδαγώγησε το παιδί σου, διότι κατ’ αυτόν τον τρόπο και οι ελπίδες σου, που τρέφεις γι' αυτό, θα ναι πράγματι πολλές και καλές». Όπως δηλαδή θεωρείται καθήκον να φροντίζουν οι γονείς για να μη λείψει ποτέ ο άρτος από τα παιδιά, έτσι πρέπει να θεωρούν υποχρέωση τους την παιδαγωγία τους και την πνευματική τους ανατροφή.
«Παίδευε υἱόν σου, οὕτως γὰρ ἔσται εὔελπις» (Παροιμ. Σολομ. 19, 18). Ειδικότερα οι Χριστιανοί γονείς έχουν ιερότατο χρέος να προσφέρουν στα παιδιά που ο Θεός τους χάρισε ζωντανή την μαρτυρία της θείας διδασκαλίας. Παράλληλα με την τροφή, την ένδυση, τα γράμματα του σχολείου, το παιχνίδι, τις διακοπές, την ευχάριστη και ήρεμη ατμόσφαιρα του σπιτιού, την όλη -και με την νομική ορολογία -γονική μέριμνα, είναι ανάγκη να προσφέρουν και την κατά Χριστόν παιδαγωγία. Και μάλιστα «ἀπὸ βρέφους», όπως βρίσκουμε να αναφέρει ο μέγας παιδαγωγός θείος Απόστολος Παύλος στην επιστολή του προς τον μαθητή του Τιμόθεο (Β' Τιμόθ. 3, 15). Η χριστιανική αγωγή των παιδιών, «η εν Κυρίω παιδεία», δεν είναι κάτι το δευτερεύον, όπως νομίζουν συνάνθρωποί μας. Είναι από τα πλέον σοβαρά θέματα για την όλη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους, αλλά και για την σωτηρία της ψυχής τους. Η αδιαφορία δε των γονέων και των εν γένει παιδαγωγών για την χριστιανική αγωγή και παιδεία συνιστά πράξη ασύνετη και αντιπαιδαγωγική ενέργεια.
Είναι πλέον γεγονός ότι η νέα γενιά χωρίς την χριστιανική μόρφωση οδηγείται σε ατραπούς εσωτερικού κλονισμού, σε πράξεις βίας, σε αγχώδεις καταστάσεις, σε καταθλιπτικά επεισόδια, σε αμαρτωλές καταστάσεις. Αλλά η φωνή του σοφού Σολομώντος ακούγεται: «Παίδευε υίόν σου». Με πολλή αγάπη, ειλικρίνεια, διάλογο, σεβασμό στην προσωπικότητα του παιδιού, διακριτικότητα, αυτοσυγκράτηση, ο πατέρας και η μάνα ας προχωρούν στην χριστιανική ανατροφή. Μα προ παντός η παιδευτική πορεία ας συντελείται με τον φωτισμό του Θεού που φέρει το γονάτισμα, η προσευχή προς τον ΄Υψιστον. Ωραιότατα ο ιερός Χρυσόστομος γράφει: «Δεν θα πάψουμε να συμβουλεύουμε.
Ίσως αυτοί που δεν άκουσαν σήμερα τις συμβουλές, να τις ακούσουν αύριο». Και νουθετεί λίαν εύστοχα ο ιερός πατήρ με το άλλο σπουδαίο εκείνο εγχειρίδιο της παιδαγωγικής των δακρύων γράφοντας: «Τα δάκρυα είναι παντού χρήσιμα και στις προσευχές και στις συμβουλές». Άραγε γονείς, παιδαγωγοί, εκπαιδευτικοί, κληρικοί, λαϊκοί, όλοι μας συνειδητοποιούμε αυτή την «άλλη παιδαγωγική»; Ένας Παύλος πάντως μας είπε: «Επί τριετίαν νύκτα και ήμέραν οΰκ έπαυσάμην μετά δακρύων νουθετών ένα έκαστον».
Μετά από αυτά, μπορούμε να μείνουμε σε παιδαγωγικό λήθαργο και σε αντιχριστιανική αγωγή;

Του Άρχιμ. Χρυσοστόμου Παπαθανασίου, Περιοδικό Τόλμη, Μάρτιος 2007

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC