Αρχική > News > Πατέρες και Περιβάλλον

Πατέρες και Περιβάλλον

Την έννοια της «οικολογίας» ελλιπώς την κατέχουν πολλοί. Αυτό δεν καταφαίνεται μόνο στην καθημερινή πράξη, και στην... θεωρητική παραδοχή. Γι' αυτό βλέπουμε ότι όλη η «φιλοσοφία», γύρω από αυτή την παραδοχή ξεκινάει και καταλήγει σεμια προσπάθεια «ρηχής» προστασίας», με την αγωνιά μη και καταστραφεί το Περιβάλλον, γιατί... χαθήκαμε. Και αυτό είναι όλο κι όλο.

Με άλλα λόγια, η φιλοσοφία αυτή είναι ωφελιμοθηρική, γι' αυτό μονοδιάστατη. Μονόδρομη. Μονόπλευρη. Ξεκινάει από τον άνθρωπο, φτάνει και σταματάει στο περιβάλλον. Μιά «παράστάση» ευθύγραμμη, δίχως άλλη διάσταση. Σε αντίθεση με την παραδοχή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπου διδάσκεται και τρίτη διάσταση. Εδώ, έχομε τον άνθρωπο, και το Περιβάλλον -την κτίση- αλλά και τον Κτίστη.

Συγκεκριμένα, ξεκινάμε, δεχόμενοι Θεό - Κτίστη, τον Κτίσαντα την κτίση και τον άνθρωπο. Γι' αυτή την παραδοχή μάς πληροφορεί λιτά, και ευσύνοπτα ο Μωϋσής1. Πληρέστερη, συμπληρωματική πληροφορία, μάς παρέχει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης2. Κάτοχοι, λοιπόν, αυτής της θέσεως - παραδοχή Κτίστη- διαφέρουμε ουσιαστικά από τους οικολόγους, όσοι από αυτούς δηλώνουν άθεοι. Αυτοί, δυστυχώς, ενδιαφέρονται μόνο και μόνο για τη διάσωση του Περι-βάλλοντος, αγνοούντες Τον Κτίσαντα την κτίση. Γι' αυτό το «οικολογικό» πρόβλημα, τελικά, είναι πνευματικό.

Εδώ είναι και η ευθύνη, όλων των Ορθοδόξων. Το σημαντικό καθήκον διαφώτισης σωστικής εκστρατείας υπέρ ενημερώσεως για «Μία Αιτία». Είναι επιτακτική η ανάγκη μιας ευρέως φάσματος «Περιβαλλοντολογικής Αγωγής», η οποία θα αποβλέπει όχι μόνο στην καλλιέργειά μας σε ό,τι έχει σχέση με την οφειλομένη αγαπητική σχέση προς το Περιβάλλον, αλλά και την αναφορά - παραδοχή μας σε Κτίστη- Δημιουργό. Για Τον Οποίον έκανε λόγο ο Λόγος, ευκαιριακά, στον ακολουθούντα αυτόν όχλο, για να αντιληφθεί το κάλλος της Δημιουργίας και την πρόνοια του Δημιουργού. Όπως κάποια φορά πρόσταξε - προέτρεψε και πρότεινε «εμβλέψατε εις τα πετεινά του ουρανού, …καταμάθετε τα κρίνα του αγρού...» 3.

Σε αυτή τη διάσταση της Παιδείας «Οικολογικής Θεολογίας», μας έρχεται αρωγός (και) ο άγιος Αμφιλόχιος4. Συμβάλλει και μας ενισχύει με ένα υπομνηματισμό του, γύρω από τον «ευαγγελισμό» του Μαθητή της Αγάπης, όπου διαλαλεί «Εν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος. Ούτος ην εν αρχή προς τον Θεόν πάντα δι' αυτού εγένετο, και χωρίς αυτού εγένετο ουδέ εν ο γέγονεν»5. Συνεργεί σε αυτή τη «μελίρρυτη διδαχή», η οποία συμπληρώνει την προμνηστευθείσα πληροφορία του Μωϋσέως6, και έτσι αποτελούν τόν Κώδικα της «Οικολογικής Θεολογίας».

Συγκεκριμένα, ο άγιος Αμφιλόχιος διδάσκει και διατυπώνει για τον Λόγον «Ο ποιητής των όλων, ο προ πάσης κτίσεως ορατών τε και αοράτων μόνω Πατρί και Πνεύματι συνυπάρχων αθά-νατος»7 και μας διαβεβαιώνει «Η αλήθεια εγνώσθη, η χάρις ήλθε και η ζωή εφάνη• ο του Θεού ων Υιός, ο εκ Θεού Λόγος...». Αμέσως, και λίγο πιο κάτω «Επειδή γάρ ο αυτός βασιλεύς και Θεός... τα δώρα των μυστηρίων εστίν αινίγματα. Προσφέρουσι χρυσόν, γνωρίζουσι γάρ αυτόν βασιλέα- προσφέρουσι λίβανον, Θεώ γάρ ίσασι προσφέροντες• προστιθέασι και σμύρναν διά την εν τω μυστηρίω του πάθους νέκρωσιν»8.

Είναι μία κατήχηση για τους χριστιανούς, η οποία ηχεί παιδαγωγικά και μας παρουσιάζει και υπενθυμίζει τον αρχηγό της πίστεώς μας, ως τον Υιόν του Θεού-Δημιουργού. Μας ενισχύει στην πίστη και μας εδραιώνει σε μία θεμελίωση, η οποία μας προσανατολίζει σε μία θεάρεστη «οικολογική» καλλιέργεια, όταν μας διδάσκει «...Ο γάρ ων, τον όντα εγέννησε... μόνος Υιός, και Μονογενής και Αλήθεια, απαθώς εκ Πατρός γεννηθείς... ούτω και ο του Θεού Λόγος ων εν τω Πατρί... Ούτω και ο Υιός του Θεού, Θεός ων εκ Θεού...» 9. Έτσι η απουσιάζουσα τρίτη διάσταση10 από τους άθεους, είναι για μας η βάση και η αρχή και ο κώδικας, και η υπεροχή. Η σωστή θέση για παραδοχή Κτίστη, θαυμασμό και σεβασμό στην κτίση.
Αυτή είναι η «Περιβαλλοντική Αγωγή» μας.

1 Διαβάστε προσεκτικά από τον στίχο 1 έως και τον στίχο 31 του Α' κεφαλαίου του βιβλίου της Βίβλου, και τον στίχο 15 του Β' κεφαλαίου του ίδιου βιβλίου.
2 Διαβάστε προσεκτικά το ευαγγέλιο του Ιωάννη από τον στίχο 1 έως τον στίχο 3.
3 Ματθ. 6, 26-28. Συμφέρει να ανατρέξουμε, για να διαβάσουμε με πνεύμα Μαθητείας όλη αυτή την περικοπή, ώστε να κατανοήσουμε πληρέστερα την αγάπη του Θεού της αγάπης -του Κτίστη-για τα κτίσματά Του.
4 Επίσκοπος Ικονίου, τον όποιον η Εκκλησία τιμά και εορτάζει στις 23 Νοεμβρίου.
5 Ιω. 1,1-3.
6 Γεν. 1,1-31.
7 Αμφιλόχιος, «Εκ του περί της κατά σάρκα Γεννήσεως», Β.Ε.Π.Ε.Σ., Εκδόσεις Αποστολικής Διακονίας, Τομ. 71ος, 1992, σ. 150.
8 O.π. σ. 150.
9 O.π. σ. 192.
10 «'Εν άρχή ήν ό Λόγος, καί ό Λόγος ή ν πρός τόν Θεόν, καί Θεός ήν ό Λόγος. Ούτος δι αύτοΰ έγένετο, καί χωρίς αύτοϋ έγένετο ούδέ εν δ γέγονεν» (Ίω. 1, 1-3).

Του κ. Θεοδώρου Ι. Ψαριώτη, Γεωπόνου – Περιβαλλοντολόγου
Περιοδικό «Άγκυρα Ελπίδος», Διμηνιαία Έκδοση της Ιεράς Μητροπόλεως
Ιεραπύτνης και Σητείας, Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2011.

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC