Αρχική > News > Το νόμιμο έγκλημα των αμβλώσεων. Σκέψη πρώτη – για το πνεύμα και το γράμμα του νόμου

Το νόμιμο έγκλημα των αμβλώσεων. Σκέψη πρώτη – για το πνεύμα και το γράμμα του νόμου

Το Πνεύμα του Θείου Νόμου για τη νέα ζωή
Ζωή ηλικίας τεσσάρων κυττάρωνΖωή ηλικίας τεσσάρων κυττάρων Από τη μία πλευρά, το πνεύμα του νόμου είναι διαυγές και κρυστάλλινο, να προστατεύει την απροστάτευτη ζωή από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας της.Αυτή είναι αναντίρρητα η στιγμή της συλλήψεως. Αυτό λέει ο νόμος που χάραξε στις καρδιές μας και ο Κύριος Ζωοδότης Χριστός, αυτό βροντοφωνάζει και η Εκκλησία μας, όταν εορτάζει τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου (επομένως τη Σύλληψη του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού), όταν εορτάζει τη Σύλληψη της Θεοτόκου, τη Σύλληψη του Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου.


Ας μην έχουμε αυταπάτες. Η ζωή καθενός μας ξεκινά αυτομάτως με τη σύλληψη. Κατά την στιγμή της σύλληψης, όλος ο γενετικός κώδικας του νέου ανθρώπου έχει ήδη γραφτεί και το DNA του έχει δημιουργηθεί ολοκληρωτικά. Από εκείνη τη στιγμή, όλες οι πληροφορίες, όπως αν θα είναι αγοράκι ή κοριτσάκι, σε ποιόν θα μοιάζει, το χρώμα των μαλλιών, ματιών και δέρματος και τα κληρονομικά του χαρακτηριστικά είναι ήδη δρομολογημένα.

Ένα ενιαίο κύτταρο, έπειτα δύο, έπειτα τέσσερα. Μερικές μέρες μετά, η μικρή μάζα κυττάρων διασπάται σε δύο μέρη - το ένα προορίζεται να γίνει πλακούντας, για να θρέφει το κατεξοχήν μέρος. Τί πρόνοια! Λίγες μέρες αργότερα, ο υπέρηχος δείχνει ένα ελάχιστο σημείο που πάλλεται με τόσο γρήγορους ρυθμούς που θαρρείς πως πεταρίζει. Μπροστά σε ένα τέτοιο πετάρισμα που μοιάζει με πεταλούδας, γυροφέρνει στο μυαλό η θύμηση πως με τη λέξη «ψυχή», καλούσαν και οι αρχαίοι Έλληνες τις πεταλούδες, γιατί υποπτεύονταν ότι το σάρκινο κουκούλι μας κρύβει μέσα του κάτι πανέμορφο. Πρόκειται για την καρδιά, το πρώτο όργανο που δημιουργείται! Φαίνεται κάτι ήξεραν οι Πατέρες όταν δίδασκαν πως η καρδιά είναι η έδρα της ψυχής!

Το γράμμα του ανθρωπίνου νόμου για τη νέα ζωή

Από την άλλη πλευρά, σε αντίθεση με το πνεύμα του νόμου, το γράμμα του νόμου (άρθρο 304, παρ. 4α και 4β Ποινικού Κώδικα «Τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης») ορίζει άλλα πράγματα: «Δεν είναι άδικη πράξη η τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης...αν δεν έχουν συμπληρωθεί δώδεκα εβδομάδες εγκυμοσύνης... [ή αν] έχουν διαπιστωθεί με τα σύγχρονα μέσα προγεννητικής διάγνωσης, ενδείξεις σοβαρής ανωμαλίας του εμβρύου που επάγονται τη γέννηση παθολογικού νεογνού και η εγκυμοσύνη δεν έχει διάρκεια περισσότερο από είκοσι τέσσερες εβδομάδες.»

Αυτό που διαβάζει η ταπεινή μου αντίληψη (ως μη ειδήμων και μη νομικός), είναι πως τελικά οι νόμοι μας παρατάνε απροστάτευτη τη νέα ζωή μέχρι τη 12η εβδομάδα – κι αν μάλιστα έχουμε «ενδείξεις σοβαρής ανωμαλίας», μέχρι την 24η εβδομάδα.

Πώς άραγε συμβιβάζεται η ευθεία αυτή αντίφαση μεταξύ πνεύματος και γράμματος του νόμου;

Έρχεται στο νου ένα περιστατικό της Καινής Διαθήκης, που μάς παρουσιάζει μία εφάμιλλη αντίφαση, αυτήν τη φορά γύρω από το θέμα του γάμου. Το πνεύμα του νόμου του Θεού, με τα αθάνατα ρήματα του Χριστού μας, κάνει σαφές το μυστήριο του γάμου και τη βασική εντολή που το συνοδεύει: «ἄνθρωπος... κολληθήσεται τῇ γυναικὶ αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν... ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.» (Ματθ. ιθ’ 5-6).

Απέναντι σ’αυτή τη ρητή και ξεκάθαρη τοποθέτηση, οι Φαρισαίοι αντικρούουν τους λόγους του Χριστού με το γράμμα του μωσαϊκού νόμου, αφού ο μωσαϊκός νόμος προβλέπει το ανθρώπινο διαζύγιο σ’αυτά που ο Θεός συνέζευξε. (Ματθ. ιθ’ 7), Άρα και εδώ, άλλο το πνεύμα και άλλο το γράμμα του νόμου; Και έρχεται η απάντηση-καταπέλτης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: «Μωσῆς πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἐπέτρεψεν ὑμῖν ἀπολῦσαι τὰς γυναῖκας ὑμῶν· ἀπ᾿ ἀρχῆς δὲ οὐ γέγονεν οὕτω.» (Ματθ. ιθ’ 7) Ο Θεός Νομοθέτης με τα πλέον άμεσα και καταλυτικά αυτά λόγια, λούζει την Αλήθεια με ένα Φώς τόσο λαμπρό, που τα μάτια της ψυχής μας, μαθημένα στο σκοτάδι του εγωισμού, δεν αντέχουν, ζαλίζονται και πονάνε φρικτά.

Επιστρέφω στο θέμα των αμβλώσεων, με την έντονη υποψία πως οι παραπάνω λόγοι του Ιατρού των ψυχών μας, έχουν εφαρμογή και εδώ. Αν δηλαδή το πνεύμα του Θείου Νόμου θέλει να προστατεύουμε την απροστάτευτη ζωή, το γράμμα του ανθρωπίνου νόμου φαίνεται πως αντανακλά τον άφθονο χώρο που χρειάζεται να στρογγυλοκάτσει η σκληροκαρδία μας. Και αν το γράμμα του παλαιοδιαθηκικού θείου νόμου είχε χώρο για σκληροκαρδία, πόσον περισσότερο χώρο θα προβλέπει ο δικός μας ανθρώπινος νόμος, ο φτιαγμένος από ανθρώπους χωρίς φόβο Θεού;

Τάχα «σύγχρονος» ο νόμος αυτός, αφού τον απαντάμε στις «σύγχρονες» δυτικές κοινωνίες. Μα στ’αλήθεια μόνο σύγχρονος δεν είναι! Για την ακρίβεια, είναι αρχαιότερος από τον ίδιο τον άνθρωπο! Είναι τόσο παλιός, όσο και ο εκπεσών αρχάγγελος που νόμιζε πως μπορεί να σταθεί θεός πάνω από το Θεό. Να ορίσει ζωές που δεν έφτιαξε, κτίση που δεν έκτισε. Τέτοια σκληρή, απάνθρωπη και εωσφορική είναι η καρδιά αυτού του γραπτού νόμου για τις αμβλώσεις.

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC