Αρχική > Tags > Ορθοδοξία

Ορθοδοξία

Γνωρίζω ένα ίερέα είς τάς Άθήνας!

Γνωρίζω ένα ιερέα εις τας Αθήνας. Είναι ο ταπεινότερος των ιερέων και ο απλοϊκώτερος των ανθρώπων. Διά πάσαν ιεροπραξίαν αν τού δώσης μίαν δραχμήν, ή πενήντα λεπτά, ή μίαν δεκάραν, τα παίρνει. Αν δεν τού δώσης τίποτε, δεν ζητεί. Διά τρεις δραχμάς εκτελεί παννύχιον Ακολουθίαν, Λειτουργίαν, Απόδειπνον, Εσπερινόν, Όρθρον, Ώρας, το όλον διαρκεί εννέα ώρας. Αν τού δώσης μόνο δύο δραχμάς, δεν παραπονείται.
Κάθε ψυχοχάρτι, φέρον τα μνημονευτέα ονόματα των τεθνεώτων, αφού άπαξ τού το δώσης, το κρατεί διά πάντοτε.

Ἡ προσευχὴ τῆς μετανοίας

"Τέλος, ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ ὁλοκλήρωση ὅλων τῶν ἀρετῶν. Ὅποιος ἔχει σωφροσύνη, ἔχει καὶ ταπείνωση καὶ ὑπομονὴ καὶ ἀγάπη. Ὅπου ὑπάρχει ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη, ὑπάρχει ὁ ἴδιος ὁ Θεός".

(Ἀρχιμανδρίτης Θεόκλητος Λεγᾶτος)

Ταξίδι στο Σινά...

"Ἀρχές Μαρτίου 2005. Ταξίδι στό Σινά. Ἀρχονταρίκι. Ὁ π. Παῦλος ὑποδέχεται τούς προσκυνητές, μά καί τίς καλόγριες πού ἔφταξαν ἀπό τή Ραϊθώ νά τόν παρακαλέσουνε νά προσευχηθεῖ γιά νά βρέξει στό μοναστήρι τους. Σταγόνα δέν εἶχε πέσει ὅλον τόν χειμώνα στόν τόπο τους, εἶπαν. Τίς ἀκούω καί χαμογελῶ. Πῶς εἶναι δυνατόν ὁ καιρός ν' ἀλλάζει κατά τίς πεθυμιές τῶν ἀνθρώπων;

Ο Παράδεισος είναι «οικόπεδο» του Θεού...

Ο Προτεστάντης λέει: επειδή πιστεύω στο Θεό θα πάω στον Παράδεισο.
Ο Παπικός λέει: επειδή κάνω καλά έργα, θα πάω στον Παράδεισο.
Η Ορθόδοξος λέει: "και πιστεύω στο Θεό και πράττω αγαθά, αλλά θα πάω στον Παράδεισο, εάν θέλει Εκείνος. Ο Παράδεισος είναι «οικόπεδο» του Θεού, είναι δικό Του παλάτι και ό,τι θέλει κάνει". Αυτή είναι η σωστή τοποθέτηση!

Γιατί μνημονεύουμε τα ονόματα των κεκοιμημένων και των ζώντων στις προσευχές;

Μερικοί ρωτούν γιατί μνημονεύουμε τα ονόματα των κεκοιμημένων και των ζώντων στις προσευχές που κάνουμε γι’ αυτούς. Ο Θεός σαν παντογνώστης που είναι, δεν ξέρει τα ονόματά τους και τις ανάγκες τους; Όμως αυτοί που μιλούν και σκέπτονται έτσι, ξεχνούν ότι την προσευχή δεν την κάνομε για ενημέρωση του Θεού.

Η υποδοχή του Αγίου Νεκταρίου

Ο άγιος Νεκτάριος πήγε κατά τα τέλη του καλοκαιριού του 1904 στην Αίγινα. Σκοπός του ήταν να ιδρύση την μονή, η οποία τώρα φέρει το όνομά του. Καθώς πλησίαζε το καράβι που τον μετέφερε στο νησί, ένας νεαρός δαιμονόπληκτος, ο Σπύρος, έπεσε στο κατώφλι του φαρμακείου της Αιγίνης και άρχισε να φωνάζη:
-Έρχεται, έρχεται ο δεσπότης! Τρέξτε να τον προϋπαντήσετε! Έρχεται ο άγιος που θα σώση το νησί!

Γρηγόριος Ζουράβλεφ, (Григорий Журавлев) Ένας θαυμάσιος μαρτυρικός αγιογράφος χωρίς χέρια και πόδια! (1858 -16 Φεβρουαρίου 1916)

Το 1858 στο χωριό Ουτέβκα της Σαμάρας, στη Ρωσία, γεννήθηκε ο Γρηγόριος Ζουράβλεφ, ένα ιδιαίτερο παιδί όμως αφού γεννήθηκε χωρίς χέρια και πόδια.

«Πρέπει να έχει μια οικογένεια. Ο Θεός δεν θα μας εγκαταλείψει», απαντούσε η μητέρα του, μια γυναίκα με φόβο Θεού, σε όλες τις προκλήσεις- προτάσεις που δέχτηκε από συγγενείς και φίλους να το απομακρύνει.

Δικό Σου είναι, Παναγία μου...!

Άληθινοί Χριστιανοί οί Ήρωες τού '21!
Καθώς ό Κωνσταντίνος Κανάρης, μετά τήν πυρπόληση τής τουρκικής ναυαρχίδας έπέστρεφε νικητής, ή Δημογεροντία τού άπένειμε δάφνινο στεφάνι. Ό δοξασμένος πυρπολητής τό δέχτηκε μέ συγκίνηση καί κατευθύνθηκε άμέσως στήν Έκκλησία! Έκεί προσκύνησε, κάνοντας εύλαβικά τό σημείο τού Σταυρού καί άπέθεσε τό στεφάνι του στά πόδια τής Θεοτόκου!

Πορεία στο Φως…

«Κύριε, φώτισόν μου το σκότος! Γεννηθήτω μοι φως!... Και μετά; Και μετά, πώς θα χειριστώ το φως; Πού θα βρω τη δύναμη να αποκηρύξω, να αποτινάξω από πάνω μου τα έργα του σκότους; Πώς θα ζήσω εγώ, ο πρώην τυφλος, στη Χαρά του Φωτός και θα αντέξει η καρδιά μου σε αυτή την φωτοπλημμύρα Σου;

Θαύμα σε στρατόπεδο στην Άσσυρο Θεσσαλονίκης με το σβηστό καντήλι

Την εποχή που υπηρετούσα την στρατιωτική μου θητεία στην Άσσυρο Θεσσαλονίκης στα τεθωρακισμένα, (1984) συνέβη κάτι συνταρακτικό και έμεινε στην μνήμη όλων των συναδέλφων μου αναλλοίωτο. Όσα χρόνια και αν περάσουν δεν θα μπορέσουμε να δώσουμε καμιά λογική εξήγηση σ΄ αυτό που μας συνέβη.

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC