Κινέζοι νεομάρτυρες

Πολλά οφείλουμε ως Εκκλησία και ως Έθνος εις τους

Νεομάρτυρας.

Οι Νέοι Μάρτυρες της εκκλησίας του Χριστού πρόσφεραν το
είναι τους και το αίμα τους για να γιγαντώσει το αειθαλές δένδρο
της ορθοδοξίας και του ελληνισμού. Στα δύσκολα εκείνα χρόνια και
για την ορθοδοξία και για το ελληνικό γένος ο Θεός οικονόμησε και
εμφανίστηκαν οι γίγαντες αυτοί άνδρες και γυναίκες και
βροντοφώναξαν με τα έργα τους «Χριστιανοί γεννηθήκαμε και
Χριστιανοί θέλουμε να πεθάνουμε». Μαρτύρησαν για την πίστη,
την αγάπη στον Χριστό, τον θείο νυμφίο και αρχηγό της Ζωής. Στο
μαρτύριο τους οδήγησε η ακλόνητη πίστη και υπέροχη αγάπη στον
Κύριο Ιησού Χριστό. Η πίστη στην ορθοδοξία ήταν η κινητήριος
δύναμη που τους παρακινούσε να πολεμήσουν για την ελευθερία
της πατρίδος. Δεν προδίδουμε τον Χριστό ,δεν αλλαξοπιστούμε,
έλεγαν. Πολεμούμε για την Ελευθερία της Ελλάδος.
Επικρατεί μια σύγχυση. Πολλοί συγχέουμε δυο έννοιες:
Νεομάρτυρες και Εθνομάρτυρες. Δικαιολογημένα γιατί και οι δυο
ομάδες ανθρώπων αγωνίστηκαν για την Ορθοδοξία και για την
Λευτεριά του Ελληνικού γένους. Οι Νεομάρτυρες πρώτη
προτεραιότητα είχαν να δοξάσουν τον Κύριο Ιησού Χριστό τον
λυτρωτή σωμάτων και ψυχών. Οι εθνομάρτυρες στόχευαν στην
ελευθερία του ελληνικού γένους και λάτρευαν τον αληθινό Θεό και
ήσαν πιστοί και καλοί χριστιανοί. Πολλοί ήσαν συγχρόνως και
νεομάρτυρες και εθνομάρτυρες π.χ. ο πατροΚοσμάς ο Αιτωλός ή
και ο Άγιος Μελέτιος Κίτρους. Σήμερα όμως υπό τον όρο
«Νεομάρτυρες» χαρακτηρίζονται τα πιστά ἐκεῖνα μέλη τῆς ἁγίας
Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, τά ὁποῖα ἀπό τόν 12ο αἰώνα και
κυρίως μετά τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως (1453) καί ἑξῆς
ὑπέστησαν βασανιστήρια καί ὀδυνηρό θάνατο, ἀπό τούς
κατακτητές Ὀθωμανούς καί ἀπό τούς λατίνους ἐνωρίτερον, ἐπειδή
ὁμολόγησαν τήν ὀρθόδοξο χριστιανική πίστη τους στόν Σωτῆρα
Χριστό, ἔμειναν κλόνητοι σ’αὐτήν τήν ὁμολογία ἕως τέλους καί
ἀρνήθηκαν νά ἀλλαξοπιστήσουν. Η Αγία Εκκλησία μας ονομάζει
Νεομάρτυρες τους μαρτυρήσαντες κατά την διάρκεια της
τουρκοκρατίας έως και την μικρασιατική καταστροφή. Ἡ
καθιέρωση του όρου «Νεομάρτυς» ὀφείλεται κυρίως στόν Ἅγιο
Νικόδημο τόν Ἁγιορείτη, ὁ ὁποῖος στό ἔργο του «Νέον
Μαρτυρολόγιον» ἔθεσε ὡς χρονικό ὅριο τό ἔτος 1453, ἀπό τό

ὁποῖο ἐφεξῆς οἱ ἅγιοι πού ἔδωσαν μαρτυρικῶς τήν ζωήν τους
ὑπέρ τῆς πίστεως τοῦ Χριστοῦ ὀνομάζονται «Νεομάρτυρες». 1
Η εποχή είναι δύσκολη για το ελληνικό γένος και για την
ορθοδοξία. Ο κατακτητής είναι όχι μόνο αλλόθρησκος μα και
βάρβαρος. Θεωρεί τους χριστιανούς «απίστους» και πρέπει να
τους καταστήσει πιστούς στο κοράνι!! Αυτό του επιτάσσει η
θρησκεία του και μάλιστα προβλέπει και αυστηρές ποινές για
κείνους που δεν συμμορφώνονται. Μη ξεχνάμε το ορθόδοξο
ελληνικό γένος είναι και σκλαβωμένο και «όλα τα σκιαζε η φοβέρα
και τα πλάκωνε η σκλαβιά» κατά τον εθνικό ποιητή. Ο κάθε
τούρκος είχε δικαίωμα ζωής και θανάτου σε κάθε «άπιστο».
Οι αφορμές, για τις οποίες οι Νεομάρτυρες βρίσκονταν
μπροστά στον πειρασμό του αν θα αποδεχθούν τη μουσουλμανική
πίστη ή αν θα επιλέξουν τα φρικτά βασανιστήρια και τον θάνατο
είναι πολλές και ποικίλες: από την απλή φιλονικία μεταξύ
χριστιανού και μουσουλμάνου, την ανάγνωση της μουσουλμανικής
ομολογίας πίστεως, ακόμα και για σκοπούς εκμάθησης της
τουρκικής γλώσσας, μέχρι την αποστασία από τον
μουσουλμανισμό, τη συμμετοχή σε επαναστατική ενέργεια κλπ.
Τον χριστιανό που τον βάρυνε μια από τις παραπάνω κατηγορίες,
υπαρκτές ή ανύπαρκτες, για να σωθεί ένας τρόπος υπήρχε: να
αρνηθεί την πίστη του, τον Χριστό, και να ασπασθεί τον ισλαμισμό.
Η άρνηση του εξιλασμού σήμαινε φοβερός θάνατος, αφού
προηγηθούν πολλά και φρικτά βασανιστήρια. Δίκες, εικονικές με
ψευδομάρτυρες, υποσχέσεις, απειλές, φυλακίσεις, βασανιστήρια
και πάλι δίκες και πάλι βασανιστήρια. Αν ο μάρτυς επέμενε να
διακηρύσσει την πίστη την ορθόδοξη στον Χριστό, τότε
ακολουθούσε ο μαρτυρικός θάνατος με κάθε τρόπο. Η φαντασία
των μωαμεθανών δούλευε και επινοούσε διάφορα μαρτύρια.
Κόψιμο μελών του σώματος, της γλώσσας, γδάρσιμο, το
κρέμασμα ανάποδα με το κεφάλι προς τα κάτω και η φωτιά να
καίει δυνατά κλπ. Δεν ήταν ξένον προς τις συνήθειές των να
βάζουν πυρακτωμένα σίδερα ως στεφάνι στην κεφαλή του
μάρτυρα χριστιανού. Συνηθισμένο μέσο ήταν η αφαίρεση οδόντων
ή το κόψιμο του στήθους των γυναικών. Συνοπτικά θα
μπορούσαμε να πούμε οι τρόποι εξόντωσης των μαρτύρων ήταν
α) διαπόμπευση και μετά εκτέλεση, β) ραβδισμός μέχρι θανάτου,
γ) απαγχονισμός, δ) αποκεφαλισμός, ε) κατατεμαχισμός, στ) αργή
σφαγή, σούβλισμα και περιστροφή στην πυρά ή κάψιμο στη φωτιά
.
Τον ακριβή αριθμό των Νεομαρτύρων δεν τον γνωρίζουμε
και οι λόγοι είναι ευνόητοι λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν.

Κάποιες πληροφορίες τους αριθμούν σε χίλιους. Η γνώμη μου
είναι ότι είναι ένα νέφος αγνώστου αριθμού για μας τους
ανθρώπους. Ο Θεός τους γνωρίζει και αυτό έχει σημασία. Εκείνο
που είναι βέβαιο είναι τούτο‧ ήσαν και γυναίκες και άνδρες,
κληρικοί κάθε βαθμού αλλά και λαϊκοί μορφωμένοι και αγράμματοι
και κάθε επαγγέλματος. Έχουν καταγραφεί έμποροι, βοσκοί,
μοναχοί, μητροπολίτες, αρχιερείς, χρυσοχόοι, γιατροί, γεωργοί
ράπτες, παντοπώληδες, ναύτες, λεβητοποιοί κλπ. Οι ηλικίες των
Νεομαρτύρων ποικίλουν‧ υπάρχουν παιδιά, νέοι, νέες, μεσήλικες,
γέροντες και γερόντισσες. Ήσαν άνθρωποι κάθε φύλου, ηλικίας και
επαγγέλματος, όσων η καρδιά ήτο πλημμυρισμένη από θείο έρωτα
προς τον νυμφίο Χριστό και ποθούσε μια άλλη ζωή, την όντως
Zωή, και τη λευτεριά του υπόδουλου ελληνικού γένους. Μη
ξεχνάμε τους λόγους του γέρου του Μοριά: «για του Χριστού την
πίστη την Αγία και της πατρίδος την Ελευθερία πήραμε τα όπλα».
Τους Νεομάρτυρας μπορούμε να τους χωρίσουμε σε 4
ομάδες. Η 1 η ομάδα περιλαμβάνει τους μάρτυρας εκείνους οι
οποίοι αυτοβούλως προσέρχονταν και ομολογούσαν στις αρχές
την ορθόδοξη πίστη των. Η 2 η ομάδα περιλαμβάνει εκείνους τους
μάρτυρες, οι οποίοι όντες χριστιανοί, για πολλούς και διαφόρους
λόγους (επιπολαιότητα φόβο κλπ) απαρνήθηκαν τον Κύριο, αλλά
μετά διαπιστώνοντας το τεράστιο λάθος τους επέστρεφαν στην
Ορθοδοξία και μαρτυρούσαν υπέρ του Κυρίου, έχυναν το αίμα
τους για χάρη του Χριστού. Η 3 η ομάδα συμπεριλαμβάνει τους
μάρτυρες που συνελήφθησαν με αφορμή κάποια επαναστατική
ενέργεια, τους ζητήθηκε να αρνηθούν τον Χριστό για να γλιτώσουν
τη ζωή τους και εκείνοι δεν το έκαναν. Παραδείγματα αυτής της
ομάδας έχουμε τον Άγιο ισαπόστολο Κοσμά τον Αιτωλό, τον
Οικουμενικό Πατριάρχη Γρηγόριον τον Ε’, τον άγιο Σεραφείμ
Φαναρίου κ.α. Ὁ μαρτυρικός τους θάνατος δεν στηριζόταν σε
αποδεδειγμένη ένοχη πολιτική πράξη, αλλά κυρίως στην άρνησή
τους να αλλαξοπιστήσουν και να τουρκέψουν. Τέλος, υπάρχουν
και οι Νεομάρτυρες οι εξ Αγαρηνών ως οι άγιοι Κωνσταντίνος εκ
Καπούης, Αχμέτ κ.λπ. Η προσέλευση στην Ορθοδοξία
Μωαμεθανών ήταν επικίνδυνη ενέργεια και για τους χριστιανούς
που βοηθούσαν την προσέλευση αλλά και για τους ίδιους τους
αλλαξοπιστήσαντες.
Ὁ Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης δίδει σαφή εξήγηση για
ποιούς λόγους ο Θεός θέλησε να υπάρξουν και να θυσιαστούν οι
Νεομάρτυρες: Πρῶτον «Διά νά εἶναι ἀνακαινισμός ὅλης τῆς
ὀρθοδόξου πίστεως, δεύτερον, διά νά μένουν ἀναπολόγητοι ἐν
ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως οἱ ἀλλόπιστοι, τρίτον, διά νά εἶναι δόξα μέν καί
καύχημα τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, ἔλεγχος δέ καί καταισχύνη

τῶν ἑτεροδόξων, τέταρτον, διά νά εἶναι παράδειγμα ὑπομονῆς εἰς
ὅλους τούς χριστιανούς ὅπου τυραννοῦνται ὑποκάτω εἰς τόν
βαρύν ζυγόν τῆς αἰχμαλωσίας, πέμπτον δέ καί τελευταῖον, διά νά
εἶναι θάρρος καί παρακίνησις εἰς τό νά μιμηθοῦν διά τοῦ ἔργου τό
μαρτυρικόν τους τέλος καί ὅλοι μέν οἱ χριστιανοί οἱ κατά
περίστασιν εἰς τό μαρτυρῆσαι ἀναγκαζόμενοι, ἐξαιρέτως δέ καί
μάλιστα ὅσοι ἔφθασαν νά ἀρνηθοῦν πρότερον τήν ὀρθόδοξον
πίστιν» 2 Επεδίωκαν οι αγαρηνοί για να αλλαξοπιστήσουν οι
χριστιανοί και στη συνέχεια, πίστευαν ότι, εύκολα θα ξεχνούσαν
την ελληνική λαλιά και ιστορία. Σύντομα θα γινόντουσαν τούρκοι.
Γνωστή η συνταγή και για τις μέρες μας. Ο ελληνισμός και η
ορθοδοξία συμπορεύονται αιώνες τώρα. Αν καταστρέψουμε τις
ορθόδοξες ρίζες μαραίνεται και ξεραίνεται το δένδρο του ελληνικού
γένους και εις το πυρ βάλεται.
Ξεχωριστή σημασία για τη μελέτη του εξεταζομένου θέματος
έχει και η από τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη συντεθείσα και
ενταχθείσα στο Νέο Μαρτυρολόγιο «Ἀκολουθία πάντων τῶν
νεοφανῶν Μαρτύρων τῶν μετά τήν ἅλωσιν τῆς
Κωνσταντινουπόλεως μαρτυρησάντων, ὧν τινες οἱ ὀνομαστότεροι
ἐνταῦθα περιέχονται, καί ὅτε τις βούλεται τήν μνήμην τούτων
ἐπιτελείτω. Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἀποκαλεῖ τούς νέους
Χριστομάρτυρες «ἀγγέλους, ποταμούς, ἰατρούς, πύργους τῆς
εὐσεβείας, φύλακας τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, μυρίπνοα ἄνθη
καί ρόδα τοῦ παραδείσου, προστάτας, βοηθούς, σωτῆρας κοινούς
πάντων τῶν ὀρθοδόξων». Νεομάρτυρες έχομεν και σήμερον σ’
ολόκληρον τον κόσμον, ένεκα κυρίως του ακραίου ισλαμικού
φονταμενταλισμού, που με βαρβαρότητα επιτίθεται και πάλιν
εναντίον της αγίας χριστιανικής πίστεώς μας. Στο εγγύς επίσης,
ιστορικό παρελθόν, άθεα και αντίθεα συστήματα και ιδεολογίες,
κυρίως στις χώρες του λεγομένου υπαρκτού σοσιαλισμού και
αλλαχού, έβαλαν με σφοδρότητα εναντίον της αγίας Ορθοδόξου
Εκκλησίας, πλουτίζοντας το νοητό ουράνιο στερέωμα με νέους
μάρτυρες, οι οποίοι υπέστησαν πολυώδυνα βάσανα, εξορίες,
ατιμώσεις, εξευτελισμούς και πικρό θάνατον για χάριν του Χριστού
και του Ευαγγελίου Του. 3
Όσα και αν γράψει κανείς θα είναι λίγα για αυτούς τους
Αγίους Νεομάρτυρας της Πίστης και της πατρίδας. Οι περισσότεροι
μας είναι άγνωστοι. Δεν πειράζει, τους γνωρίζει ο Θεός και
εισακούει τις πρεσβείες τους όπως και όλων των άλλων Αγίων
Του. Οι παραδόσεις πολλά έχουν διασώσει για τη ζωή και τα
μαρτύρια για αυτά τα άνθη του χειμώνα, κατά τον Άγιο Νικόδημο
τον Αγιορείτη. Οι πιστοί και ευλαβείς χριστιανοί κτίζουν ναούς
αφιερωμένους στη μνήμη τους, όπως έπραξε η ιερά μητρόπολις

Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος εις τις εγκαταστάσεις των
νέων κατασκηνώσεων που δημιουργεί.
Ο καθένας εορτάζει την ημέρα του μαρτυρίου του και η
μνήμη όλων των Νεομαρτύρων τιμάται τη δεύτερη Κυριακή μετά
την Κυριακή των Αγίων Πάντων, κάθε έτος.

Ήχος γ΄. Θείας πίστεως

Νέοι μάρτυρες, παλαιάν πλάνην, καταστρέψαντες, ύψωσαν πίστιν,
των ορθοδόξων και στερρώς ηγωνίσθησαν‧ την γαρ ανόμων
θρησκείαν ελέγξαντες, εν παρρησία Χριστόν ανεκήρυξαν, Θεόν
τέλειον. Και νυν απαύστως πρεσβεύουσι, δωρήσασθαι ημίν το
μέγα έλεος.

Ήχος πλ. α΄ Τον συνάναρχον λόγον

Της Τριάδος την δόξαν ανακηρύττοντες, των Χριστιανών τας
καρδίας χαράν πληρώνετε, και της Άγαρ την φυλήν αισχύνην
λείπετε, Νεομάρτυρες κλεινοί η δόξα των ορθοδόξων, μη παύσητε
του πρεσβεύειν, υπέρ των εκτελούντων την ιεράν ημών
πανήγυριν.

Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
1,2,3: Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

 

Νεομάρτυρες της μακρινής Κίνας,
έδωσαν το αίμα τους για τον Χριστό.
Η Αγία Εκκλησία μας ονομάζει Νεομάρτυρες όσους
μαρτύρησαν κατά την Τουρκοκρατία. Το φαινόμενο της διώξεως
των Χριστιανών και των Μαρτυρίων τους είναι διαχρονικό και
οικουμενικό. Συνέβη και εις την μακρινή Κίνα Το παρόν κείμενο
αφιερώνεται στους Νεομάρτυρες της Εκκλησίας μας που έζησαν
και μαρτύρησαν στην μακρινή Κίνα.
Ο Κύριος έδωσε εντολή στους Αποστόλους Του να
πορευτούν στα πέρατα της οικουμένης, να κηρύξουν το Ευαγγέλιο
και να βαπτίσουν όσους πιστεύσουν. Η εντολή του Χριστού δεν
απευθύνεται μόνο εις τους μαθητάς Του, ισχύει για όλους τους
Χριστιανούς . Ο καθένας μπορεί να γίνει ιεραπόστολος, κατά το
χάρισμα που του έδωσε ο Θεός. Δεν μπορούμε όλοι να
εγκαταλείψουμε τα σπίτια μας και τις υποχρεώσεις μας και να
κάνουμε ιεραποστολή σε μακρινά μέρη. Μπορούμε, όμως, να
προσφέρουμε σε άλλους τομείς του ιεραποστολικού έργου
προσφέροντας Αγάπη εν Κυρίω, προσευχόμενοι για τους
ιεραποστόλους και τους κατηχούμενους, καταθέτοντας ένα μικρό
ποσό σε σχετικό έρανο, συμμετέχοντας σε μια δράση στήριξης της
ιεραποστολής κλπ.
Μια ομάδα Ρώσων ιεραποστόλων μετέβει στη Κίνα και
άρχισε την δράση της. Το έργο των Ορθόδοξων ιεραποστολών
είναι κήρυγμα του Ευαγγελίου της Αλήθειας. Δεν αναμειγνύονται
στα εσωτερικά του τόπου. Δεν επιβάλλουν την γλώσσα τους, δεν
τους εκμεταλλεύονται. Κηρύττουν απλά τον Λόγο του Κυρίου.

Κηρύττουν Χριστό και μάλιστα Εσταυρωμένο. Μακριά από κάθε
τοπική σκοπιμότητα ή συμφέρον. Για αυτό τον λόγο οι Ορθόδοξοι
ιεραπόστολοι γίνονται συμπαθείς στους ανθρώπους. Αυτό
προκαλεί θλίψη στον διάβολο, διότι προχωρά ο εκχριστιανισμός
του κόσμου και η επιρροή του συρρικνώνεται. Γι’ αυτό και
προσπαθεί να διαβάλλει τους ιεραποστόλους και να στρέψει τον
κόσμο εναντίον τους. Αντιθέτως, οι απεσταλμένοι άλλων δογμάτων
πολλάκις αποσκοπούν σε ίδια συμφέροντα ή σε συμφέροντα της

χώρας των. Οι ντόπιοι τους αντιπαθούν, συνήθως. Ο διάβολος
τους μπερδεύει και σπέρνει την ιδέα ότι όλοι είναι ίδιοι‧ οι
Ορθόδοξοι ιεραπόστολοι που ασχολούνται με τον Θείο Λόγο και οι
άλλοι απεσταλμένοι που ανακατεύονται σε όλα.
Έτσι, έγινε και στην μακρινή Κίνα. Το κήρυγμα των ρώσων
ιεραποστόλων οδήγησε ένα ευάριθμο πλήθος ανθρώπων στην
Αλήθεια. Ανησύχησαν οι επαναστάτες Πυγμάχοι («Μπόξερς») και
στράφηκαν εναντίον των χριστιανών. Πηγές ανεβάζουν τον αριθμό
τους σε επτακόσιους. Μέσα στις στρατιές των Βουδιστών,
Κουμφουκιανών και Ταοϊστών η ομάδα των Ορθόδοξων
Χριστιανών είναι σταγόνα μέσα στον ωκεανό. Και όμως οι
επαναστάτες Πυγμάχοι δεν ανέχτηκαν τη δράση των. Ήταν το
κολλύριο το οποίο θα άνοιγε τα μάτια του κόσμου και θα έβλεπε ότι
ζει και κινείται στο σκοτάδι και στην αμαρτία. Η νέα πίστη, η
Ορθοδοξία, είναι το Φως και η Λύτρωση, η Οδός που οδηγεί στην
απελευθέρωση του ανθρώπου από την ειδωλολατρία και τα
διαβολοδεσμά.
Οι αλλόπιστοι φοβήθηκαν επτακόσιους ανθρώπους και
βάλθηκαν να τους εξολοθρεύσουν. Τις εκκλησίες όλες τις
πυρπόλησαν. Το ιεραποστολικό κέντρο, η βιβλιοθήκη και ό,τι άλλο
είχε δημιουργήσει η ανθρώπινη εργασία και προσπάθεια των
χριστιανών παραδόθηκε στις φλόγες. Από τα θύματα, λίγοι ήταν οι
ρώσοι ιεραπόστολοι. Οι περισσότεροι ήταν Κινέζοι, δηλαδή
συμπολίτες τους. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς το
μίσος και το μένος των επαναστατών εναντίον των αρνίων της
εκκλησίας. Από τα πρώτα θύματά τους υπήρξε ο σεβάσμιος Ιερέας
Μητροφάνης Τσή.
«Πατάξω τον ποιμένα και διασκορπισθήσονται τα πρόβατα
της ποίμνης» (Ματθ.κστ’,31). Μαζί με τον ιερέα Μητροφάνη και ο
οκτάχρονος υιός του ακρωτηριάστηκε ανηλεώς. Ο λόγος ήταν ότι
δεν απαρνήθηκε τον Χριστό και αρνήθηκε να προσκυνήσει τα
είδωλα. Τα τελευταία λόγια του ήταν «το να πάσχει κανείς για τον
Χριστό δεν είναι βαρύ πράγμα!»…κι έκλεισε τ’ αθώα του μάτια στη
βαρβαρότητα της γης για να τα ανοίξει στην ουράνια βασιλεία. Ο
κατηχητής Παύλος Βαν, επισφράγισε με την ομολογία και το

μαρτύριο όλα όσα δίδασκε στους μαθητές του. Η Ίλια Βεν,
δασκάλα της ιεραποστολής βασανίστηκε άγρια, παρέδωσε το
πνεύμα της ομολογώντας Χριστό, με περισσή ανδρεία. Μαζί τους
και άλλοι πολλοί. Τα ονόματα δεν τα ξέρουμε εμείς οι άνθρωποι.
Αξίζει όμως τον κόπο να αναφέρουμε μόνο τα πολύ λίγα που
έχουν σωθεί.
Πρεσβύτερος Άγιος Μητροφάνης Τση-Σουνγκ, ο πνευματικός
πατέρας της κοινότητας. Πρεσβυτέρα Αγία Τατιανή Τση-Σουνγκ,
Άγιος Ησαΐας Τση – Σούνγκ, ο 23χρονος γιός του ιερέα και η
μνηστή του, 19χρονη Αγία Μαρία, στην οποία πρότειναν να φύγει
από το σπίτι του πατέρα Μητροφάνη για να σωθεί. Εκείνη φυσικά
παρέμεινε εκεί, έτοιμη να μαρτυρήσει για την πίστη της. Άγιος
Ιωάννης Τση, τον οκτάχρονος γιό του ιερέα Μητροφάνη, οι
βασανιστές του, τον έκοψαν σε κομμάτια και έτσι παρέδωσε το
πνεύμα του.
Άγιος Παύλος Βαν, κατηχητής, Αγία Ίγια Βεν, δασκάλα της
Ιεραποστολικής Σχολής. Άγιος Κλήμης Κούι-Κιν, Άγιος Ματθαίος
Χάι-Τσουάν
Άγιος Βίτος Χαί-Τσουάν. Αγία Άννα Τσούι.
Η μνήμη τους τιμάται στις 11 Ιουνίου, ημέρα της ομαδικής
σφαγής τους.
Όταν μετά από λίγους μήνες κατεστάλη η επανάσταση από τα
στρατεύματα των δυτικών δυνάμεων, ο Φιγκουρόφσκι ανέγειρε
ναό αφιερωμένο στους Κινέζους Νεομάρτυρες, όπου και
εναπέθεσε τα Άγια Λείψανά τους.

Τα άλλα ονόματα έχει καταγράψει στο βιβλίο της Ζωής ο
Θεός. Αυτό έχει σημασία. Ήταν 11 Ιουνίου 1900. Πέρασαν στην
αιωνιότητα και πότισαν με το αίμα τους το δένδρο της Εκκλησίας.
Έπραξαν το σωστό, ομολόγησαν Χριστό Εσταυρωμένο.
Σε κάθε εποχή και υπό οποιασδήποτε συνθήκες ο σπόρος
της Ορθοδοξίας βλαστάνει και αποδίδει καρπούς πολλαπλάσιους,
ευώδεις, λυτρωτικούς και ευώδεις. Τα παραδείγματα ζωής
οδοδείκτες για όλους εμάς.

Απολυτίκιον  Ήχος γ’. Θείας πίστεως
Μάρτυρες πατρώαν πλάνην καταστρέψαντες, ύψωσαν πίστιν των
Ορθοδόξων και στερρώς ηγωνίσθησαν, την βουδδικήν γαρ
θρησκείαν ελέγξαντες, εν παρρησία Χριστόν ωμολόγησαν Θεόν
τέλειον. Αυτώ δ’ εκτενώς πρεσβεύουσιν Υπέρ των ψυχών ημών.
Απολυτίκιον Ήχος πλ. δ΄. Το προσταχθέν.
Εκ των ηπείρων του κόσμου συναχθέντες, πάντες εις Κίναν οι
φιλόθεοι στραφώμεν, των Κινέζων μαρτύρων εορτήν ποιούντες.
Αυτοί γαρ ζωήν εδώρισαν τω Χριστώ, αγρίως αναιρεθέντες ώσπερ
αμνοί και οικούντες παράδεισον, λαούς φρουρούσι της γης, αεί
Θεώ πρεσβεύοντες δι’ ειρήνην παγκόσμιον.
Κοντάκιον. Ήχος δ΄. Επεφάνης σήμερον.
Εις ακραία όρια της οικουμένης, εκ νεφών ιέρακες, ειρήνης Τείχος
Σινικόν, πτωχούς λαούς προστατεύσατε, εκ της δουλείας
ανάστασιν φέροντες!
Μεγαλυνάριον
Εκατονταπλάσιος ο καρπός εις τον ορυζώνα του Σπορέως και
Λυτρωτού ολοκαρπωθέντες οι μάρτυρες της Κίνας, πάντας λαούς
καλούσιν εις δείπνον άγιον.
Πηγές
Περιοδικό «Ορθόδοξος Φιλόθεος μαρτυρία» Εκδόσεις
«Ορθόδοξος Κυψέλη»
Σινικόν Κλέος (Οι Νεομάρτυρες της Κίνας) Εκδόσεις «Ορθόδοξος
Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 1999

Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *