Το αδιάφθορο Λείψανο της Μεγαλομάρτυρος Χριστίνας!

/in

Μεταφέρθηκε από την Συρία όπου μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη και κατατέθηκε σε Ναό προς τιμήν της στην περιοχή του Ιερού Παλατίου, απ’ όπου αφαιρέθηκε κατά την Φραγκοκρατία και μεταφέρθηκε στη Βενετία.
Το 1252 μ.Χ. το Λείψανο κατατέθηκε στη Μονή του Αγίου Μάρκου στο Τορσέλλο και το 1340 μ.Χ. μεταφέρθηκε στο Ναό του Αγίου Ματθαίου στο Μουράνο. Το 1435 μ.Χ. ο Πάπας Ευγένιος Δ’ διέταξε την μεταφορά του στο Ναό του Αγίου Αντωνίου, επίσης στο Τορσέλλο. Το 1793 μ.Χ. μεταφέρθηκε στη Μονή της Μάρτυρος Ιουστίνης Βενετίας και το 1810 μ.Χ. στο Ναό του Αγίου Φραγκίσκου της Αμπέλου, όπου και σήμερα φυλάσσεται, κατατεθημένο σε κρυστάλλινη λάρνακα.

Αγία Χριστίνα πρέσβευε υπέρ ημών!

Εμπειρία από τον Παπα – Φώτη Λαυριώτη

/in ,

 

Ό μεγάλος σύγχρονος Άγιος γέροντας τής Μυτιλήνης, ό παπά Φώτης ό Λαυριώτης, ό διά Χριστόν σαλός, καταγράφει κάποια στιγμή τής ζωής του.

«Τήν δεκαετία τής φτώχειας τού 40, (1940) έπρεπε νύχτα πεζοπορώντας νά πάω από τό ένα χωριό στό άλλο, διασχίζοντας τίς παγωμένες πεδιάδες τού Κιλκίς. Οί χωριανοί μού έδωσαν ένα φακό γιά τόν δρόμο, αλλά στή μέση τού δρόμου μέ περικύκλωσε ένα κοπάδι λύκων πεινασμένων. Κατ’ αρχή τρόμαξα, όμως χωρίς νά χάσω καθόλου τήν πίστη, τό θάρρος καί τήν ψυχραιμία μου άρχισα αμέσως νά λέω τούς χαιρετισμούς Τής Παναγίας μας. Τότε είδα κάτι τό πρωτόγνωρο καί έζησα κάτι τό θαυμαστό. Οί λύκοι ερχόταν ένας ένας καί ακουμπούσαν μέ τίς τρίχες τους τό ράσο μου και έφευγαν, βαδίζοντας πιο μπροστά από εμένα. Αυτό γινόταν όσο έλεγα τούς Χαιρετισμούς Τής Παναγίας».

Ορθόδοξα, Πνευματικά&Ωφέλιμα