Εόρτια 2024: 9η Ἡμέρα Ἑορτίων Αγίου Ελευθερίου οδού Αχαρνών (Κυριακή 8/12/2024)

Κυριακὴ σήμερα 8 Δεκεμβρίου καὶ τὸ πρωὶ τελέσθηκε ὁ Ὄρθρος καὶ ἡ θεία Λειτουργία ἱερουργοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Εὐμενείας κ. Εἰρηναίου συμπαραστατουμένου ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς τοῦ Ναοῦ. Πλῆθος πιστῶν συμμετέσχε μὲ ἱερὴ κατάνυξη στὸ μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας καὶ μετέλαβε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων.

Τὸν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος κ. Είρηναῖος, ὁ ὁποῖος μεταξὺ ἄλλων εἶπε καὶ τὰ ἑξῆς: «Σὲ λίγες ἡμέρες θὰ γιορτάσουμε τὸ μεγαλύτερο ἱστορικὸ γεγονὸς ἐπὶ τῆς γῆς: τὰ Χριστούγεννα, τὴν Γέννηση τοῦ Θεανθρώπου. Κι ἐνῶ πολλὲς χῶρες στολίζονται γιορτινά, τοὺς λείπει κάτι: τοὺς λείπει ἡ φάτνη. Θέλουν Χριστούγεννα χωρὶς Χριστό. Δὲν θέλει τὸν Χριστό στὴν ζωή του ὁ σύγχρονοςς ἄνθρωπος, δὲν θέλει τὸν ἔλεγχο. Θέλει καὶ παραμένει δοῦλος στὰ πάθη του. Στὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο ἀκούσαμε γιὰ τὴν συγκύπτουσα, τὴν γυναίκα ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ ὀρθώση τὸ κορμί της καὶ ἦταν πάντα σκυφτὴ χωρὶς νὰ μπορῆ νὰ δῆ γύρω της. Ἕτσι σκυμμένη κοίταζε τὸν Χριστὸ ὅσο ἡ κατάστασή της τὸ ἐπέτρεπε. Τὸν κοίταζε ἀλλὰ δὲν μιλοῦσε, δὲν ζητοῦσε τίποτε. Συνήθως οἱ ἄνθρωποι ζητοῦν θεραπεία. Στὴν περἰπτωση τῆς συγκύπτουσας δὲν ὑπάρχει αἴτημα. Τὴν γυναίκα αὐτὴ ἄλλο δὲν τὴν ἀπασχολοῦσε παρὰ νὰ βλέπη τὸν Χριστὀ. Ἐκεῖνος εἶδε τὴν γυναίκα καὶ ὡς παντογνώστης καὶ καρδιογνώστης γνώριζε ποιά εἶναι καὶ τί χρειάζεται. Καὶ τῆς τὸ ἔδωσε. Τὴν πλησίασε, τὴν ἀκούμπησε καὶ τὴν θεράπευσε. Καὶ ἡ γυναίκα σηκώθηκε ὄρθια καὶ μπόρεσε νὰ ἀντικρίση τὸν οὐρανὸ καὶ τὸν κόσμο γύρω της.

Κι ἐμεῖς συγκύπτοντες εἴμαστε. Σκυμμένοι καὶ πεσμένοι ἀπὸ τὸ βάρος τῆς ἁμαρτίας σερνόμαστε μὲ τὸ βλέμμα πρὸς τὰ κάτω. Κι ἦρθε ὁ Χριστὸς νὰ μᾶς σηκώση. Νὰ μὴν καταταλαιπωρούμαστε. Νὰ μᾶς ὀρθώση, νὰ μποροῦμε νὰ εἴμαστε πράγματι ἄνθρωποι, νὰ κοιτάζουμε δηλ. πρὸς τὰ ἐπάνω. Ἀλλὰ γιὰ νὰ φτάσουμε νὰ κοιτᾶμε ψηλά, πρέπει πρῶτα νὰ κοιτάξουμε μέσα μας. Νὰ δοῦμε τὸ χάος, τὴν σύγχυση καὶ τὴν σχιζοφρένεια ποὺ δΙακρίνει τὸν σημερινὸ ἄνθρωπο καὶ ποὺ εἶναι προϊὸν τοῦ ἐγωισμοῦ καὶ τῆς φιλαυτίας μας. Σήμερα μᾶς θέλουν συγκύπτοντες, νὰ σερνόμαστε ὅπως τὰ σκουλήκια. Ὁ Χριστὸς ὅμως ἦρθε γιὰ νὰ μᾶς σηκώση καὶ νὰ μὴν μᾶς ἐκμεταλλεύεται κανεὶς καὶ πρωτίστως ὁ ἀρχαίκακος διάβολος. Παρόλα αὐτὰ ἐμεῖς συνθηκολογοῦμε μὲ τὸ κακό. Παρότι ὁ Χριστὸς ἦρθε νὰ μᾶς κάνη καινοὺς ἀνθρώπους, ἐμεῖς ἐπιλέγουμε τὸν θάνατο καὶ θάνατο προσφέρουμε καὶ στὰ παιδιά μας. Τοὺς στεροῦμε τὸ δικαίωμα νὰ γνωρίσουν τὸν Χριστὸ καὶ νὰ γίνουν ἐλεύθερα χωρὶς ὑποταγὴ στὸ διαδίκτυο, στὴ βία καὶ στὸ κακό.

Μείνετε ὄρθιοι, ἀδελφοί μου, ὅπως ὄρθιοι ἦταν οἱ ἅγιοί μας στὸν καιρὸ τῆς εἰδωλολατρίας. Κρατῆστε τὴν παράδοσή μας. Νὰ γνωρίζουμε ποιοί εἴμαστε καὶ νὰ μὴ σκύβουμε τὸ κεφάλι σὲ μιὰ κοινωνία ποὺ θέλει ὑπερανθρώπους. Νὰ μὴ σκύβουμε τὸ κεφάλι στὶς δυσκολίες. Ὁ Χριστὸς ἔρχεται στὰ ἀδιέξοδά μας μὲ τρόπο μυστικό. Ξέρει τί χρειαζόμαστε καὶ θὰ μᾶς τὸ δώση, ἐφόσον αὐτὸ δὲν θὰ μᾶς βλάψη πνευματικά. Ὄρθιοι, λοιπόν, καὶ ἀλύγιστοι στὸ χρέος. Συνεχίστε τὴν ζωὴ μὲ ψηλὰ τὸ κεφάλι καὶ ταπεινὸ φρόνημα».

Στὸ τέλος τῆς θείας Λειτουργίας ὁ π. Θεμιστοκλῆς ἐξέφρασε τὴν χαρὰ του γιὰ τὴ τιμὴ ποὺ εἶχε σήμερα ἡ ἐνορία νὰ φιλοξενῆ τὸν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Εὐμενείας καὶ Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Γουβερνέτου στὴν Κρήτη, κ. Εἰρηναῖο. Ἕναν Ἐπίσκοπο μὲ φρόνημα ἁγιορείτη μοναχοῦ καὶ μὲ ἀγάπη στὸν Χριστὸ καὶ τὴν Παναγία. Εὐχαρίστησε τὸν Θεοφιλέστατο ποὺ ὑπεβλήθη στὸν κόπο νὰ εἶναι σήμερα μαζί μας νὰ τελέση τὸ μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, νὰ μᾶς ὁμιλήση καὶ νὰ μᾶς παροτρύνη νὰ εἴμαστε καὶ νὰ παραμένουμε ἀνδρειωμένοι.

Μετὰ τὸ πέρας τῆς θείας Λειτουργίας ἀκολούθησε πρωινὸ Ἐνοριακὸ Ἀρχονταρίκι. Στὴν συνάντηση αὐτὴ ὁ Θεοφιλέστατος ἀναφέρθηκε σὲ ἁγιασμένες μορφὲς ποὺ γνώρισε λαϊκῶν καὶ κληρικῶν εἴτε ὡς παιδὶ εἴτε ὡς νέος. Μεταφέρουμε ἐν συντομίᾳ τὶς ἀφηγήσεις τοῦ Θεοφιλεστάτου.

Μαθητὴς ἀκόμα στὰ Χανιά, ὅπου μεγάλωσε, γνώρισε μία κυρία ὀνόματι Ἑλένη, ἡ ὁποία ἦταν πάμπτωχη. Τὸ σπίτι της ὅλο κι ὅλο ἦταν ἕνα δωμάτιο ποὺ χρησίμευε ὡς ὑπνοδωμάτιο καὶ κουζίνα. Εἶχε καὶ μία πολὺ μικρὴ τουαλέτα μὲ ἕνα καὶ μοναδικὸ εἶδος ὑγιεινῆς. Ἡ κ. Ἑλένη ἐπὶ 22 χρόνια ἦταν ἀνάπηρη στὸ κρεβάτι. Εἶχε ἀποκτήσει καὶ τέσσερεις γιούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους κανένας δὲν ἔφτασε τὰ τριάντα χρόνια. Ἔφυγαν ὅλοι ἀπὸ καρδιά. Ἡ κ. Ἑλένη ἀντιμετώπιζε ὅλα αὐτὰ δοξολογικά. Καθὼς ἀνέπνεε, κατὰ τὴν ἐκπνοὴ ἔλεγε: «ἀπού ‘χει Θεὸ δὲ χάνεται». Δηλ. ὅποιος ἔχει Θεὸ δὲν χάνεται. Αὐτὴ ἦταν ἡ νοερὰ προσευχὴ τῆς κ. Ἑλένης. Γιὰ τὸν θάνατο τῶν παιδιῶν της ἔλεγε: «Σὲ εὐχαριστῶ, Θεέ μου, ποὺ μοῦ τὰ ἔδωσες, σ’ εὐχαριστῶ καὶ ποὺ μοῦ τὰ πῆρες. Δικά σου ἦταν. Ἐσὺ μοῦ τὰ ἔδωσες, ἐσὺ μοῦ τὰ πῆρες». Ἡ κ. Ἑλένη ἔλαμπε μέσα στὸ φῶς. Προγνώρισε μάλιστα καὶ τὸν θάνατό της.

Ἄλλη περίπτωση ἦταν ὁ κ. Χαράλαμπος. Παλιὸς ἀστυνομικός, ψηλὸς καὶ ἀσκητικός, κλινήρης κι αὐτός, γύρω στὰ 17-18 χρόνια. Στὰ μαθητικά του χρόνια ὁ Θεοφιλέστατος τὸν ἐπισκεπτόταν συχνά. Ὁ κ. Χαράλαμπος τοῦ μιλοῦσε γιὰ τὸν ἅγιο Ἰσαὰκ τὸν Σύρο. Τὰ βιβλία τοῦ ἁγίου Ἰσαὰκ ἦταν καθημερινὸ ἀνάγνωσμα τοῦ κ. Χαράλαμπου καὶ τὸν ἤξερε ὅλον ἀπὸ στήθους. Ἔλεγε ἀσταμάτητα τὴν εὐχὴ καὶ κοινωνοῦσε συχνά. Μὲ θαυμαστὸ τρόπο γνώρισε τὴν ἀνάγκη στὴν ὁποία βρέθηκε κάποτε ὁ Θεοφιλέστατος, ὅταν ἔπρεπε νὰ φύγη γιὰ σπουδές, καὶ τοῦ πρόσφερε αὐτὸ ποὺ εἶχε ἀνάγκη. Καὶ ὁ κ. Χαράλαμπος ἦταν μέσα στὸ φῶς καὶ ἔλαμπε καὶ προγνώρισε τὸν θάνατό του.

Στὴν συνέχεια μίλησε γιὰ τὸν μακαριστὸ Πατριάρχη Σερβίας Παῦλο. Ἕναν ταπεινὸ ἄνθρωπο, πλήρη Πνεύματος Ἁγίου. Ὁ Παῦλος δὲν ἤθελε νὰ γίνη Πατριάρχης, ἐξελέγη ὅμως μετὰ ἀπὸ κλήρωση στὸ δισκοπότηρο καὶ ἔτσι ἀποδέχτηκε τὴν ἐκλογή του σταυρικά. Ἦταν πολὺ ἀσκητικός, ἀκόμη καὶ τὶς ἐλιὲς ποὺ ἔτρωγε τὶς μετροῦσε. Ἔτρωγε μέχρι ἑπτὰ ἐλιές. Δὲν χρησιμοποίησε ποτὲ τὸ αὐτοκίνητο τοῦ Πατριαρχείου. Χρισιμοποιοῦσε τὰ μέσα μαζικῆς μεταφορᾶς καὶ τὰ πόδια. Ὅταν οἱ Σέρβοι ὁμογενεῖς ἐξ Ἀμερικῆς τοῦ χάρισαν ἕνα αὐτοκίνητο γιὰ τὶς μετακινήσεις του, δὲν μπῆκε ποτὲ μέσα, ἀντίθετα, ἔδωσε ἐντολὴ νὰ πουληθεῖ καὶ τὰ χρήματα νὰ δοθοῦν στὰ ὀρφανὰ τῆς Βοσνίας. Στὴν Ἑλλάδα ἦρθε μὲ τὸν «καρβουνιάρη» καὶ μόλις ἔφτασε ἀξημέρωτα ζήτησε πρῶτα νὰ λειτουργήση, διότι λειτουργοῦσε κάθε μέρα. Ὅλη του ἡ ζωὴ ἦταν μία λειτουργία, μία σιωπὴ καὶ μία προσευχή. Καλοῦσε τὸν λαό του στὴν μετάνοια. Θεωροῦσε ἀδελφοκτόνο τὸν πόλεμο ποὺ γινόταν στὴν πρώην Γιουγκοσλαβία. Στὰ ΜΜΕ ποὺ τὸν κατέκλυζαν γιὰ μία δήλωση, μιλοῦσε πάντα γιὰ μετάνοια. Ὅλοι ἔφευγαν ἀναπαυμένοι ἀπὸ κοντά του. Ἔφερνε τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ἡμῶν. Ἔκανε τὸν τσαγκάρη καὶ ἔφτιαχνε τὰ παπούτσια τῶν φτωχῶν ποὺ τὰ μάζευε ἀπὸ τὴν γειτονιὰ τοῦ Πατριαρχείου. Στὰ χρόνια τοῦ πολέμου δὲν χρησιμοποιοῦσε ὁ ἴδιος ἀλλὰ εἶχε ἀπαγορεύσει καὶ σὲ ὅλους τὴν χρήση τοῦ ἀσανσὲρ τοῦ Πατριαρχείου, γιὰ νὰ συμπάσχη μὲ τὸν λαό του ποὺ δὲν εἶχε ρεῦμα.

Ἦταν ἕνα σύμβολο ὁ Πατριάρχης Παῦλος. Μὲ τὴν στάση του ἔφερε πολλοὺς στὴν μετάνοια. Στὴν κηδεία του παραβρέθηκε ἑκατομμύρια λαός.

Μιὰ ἄλλη χαρισματικὴ προσωπικότητα ὑπῆρξε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης Εἰρηναῖος. Ἄνθρωπος προσευχῆς, λειτουργοῦσε καθημερινά, βοηθούσε στὶς ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας, καλλιεργοῦσε τὸν κήπο τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς. Ἐξομολογοῦσε ἀκατάπαυστα, ἀκόμα καὶ τὶς μεταμεσονύκτιες ὧρες. Συχνὰ χανόταν καὶ τὸν ἔβρισκαν εἴτε στὶς φυλακές, εἴτε στὰ νοσοκομεῖα, εἴτε στὰ καταστήματα, ὁπουδήποτε οἱ ἄνθρωποι εἶχαν ἀνάγκη παρηγοριᾶς. Ἦταν ἀσκητικὸς καὶ ἐργάτης τῆς νοερᾶς προσευχῆς. Ἐνέπνεε τὸν λαὸ μὲ τὴν ζωή του. Εἶχε ταύτιση ἔργων καὶ λόγων.

Ὁ π. Δαμασκηνὸς στὴν Κουτλουμουσιανὴ σκήτη ἦταν ἄνθρωπος μεγάλης ἀρετῆς ποὺ τὴν ἔκρυβε. Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ κρύβεται καὶ τὸν ἀποκαλύπτει ὁ Θεὸς ὅποτε κρίνει καὶ γιὰ τοὺς λόγους ποὺ Ἐκεῖνος κρίνει. Ὁ π. Δαμασκηνός, λοιπόν, ἔκρυβε τὴν ἀρετή του παριστάνοντας τὸν ἀλκοολικό, χωρὶς στὴν πραγματικότητα νὰ ἔχη σχέση μὲ τὸ ἀλκοόλ. Ἔχει ἐνδιαφέρον ἡ ἀφήγηση τοῦ Θεοφιλεστάτου Είρηναίου, ποὺ ἀναφέρεται στὴν ἐπίσκεψή του στὸν π. Δαμασκηνό. Θαυμάζει κανεὶς τὴν ταπείνωση ἀλλὰ καὶ τὴν ὑπακοὴ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ.

Καταλήγοντας ὁ Θεοφιλέστατος εἶπε ὅτι ὅλη ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἁγιασμένος τόπος. Καὶ ἡ Ἀθήνα εἶναι Ἁγιασμένος τόπος. Πολλοὶ ποὺ τοὺς συνάντησε στὸν δρόμο τὸν χαιρετοῦσαν μὲ τὸν ὀρθόδοξο χαιρετισμὸ τῆς Ἐκκλησίας: «εὐλογεῖτε, πάτερ». Αὐτὴ εἶναι ἡ πατρίδα μας ἡ δύσμοιρη καὶ χιλιοπροδομένη. Κι ἐμεῖς καλούμαστε νὰ σηκώσουμε τὸ βάρος τῆς ἱστορίας της, τοῦ παρελθόντος της, τοῦ παρόντος της καὶ τοῦ μέλλοντός της. Μὲ τὴν προσευχὴ καὶ τὴ στάση μας καὶ νὰ σύρουμε τὴν ἁγιότητα αὐτὴ στὴν ἐποχή μας ποὺ εἶναι ἀντιευαγγελική. Καὶ ἔκλεισε μὲ τὴν εὐχὴ νὰ ἁγιάσουμε τὸν βίο μας ὅλοι μας. Ἕτσι θὰ γεννήσουμε καὶ θὰ ἀναγεννήσουμε γύρω μας ἁγιασμένες ὑπάρξεις.

Στὶς 12 τὸ μεσημέρι ἔγινε Ἱερὰ Παράκληση στὸν Μέγα τῆς Ἐκκλησίας φωστῆρα, Ἅγιο Βασίλειο τὸν θαυματουργό. Στὶς 6:00 μ.μ. ἐψάλη ὁ Ἑσπερινὸς καὶ Παράκληση στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο τὴν Μυρτιδιώτισσα.

Ἡ ὁμιλία τῆς ἡμέρας ἔγινε στὶς 7:00 μ.μ. ἀπὸ τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Νικόλαο Πουλάδα, ιεροκήρυκα καὶ ἐφημέριο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Σώστη τῆς ὁδοῦ Συγγροῦ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης.]μὲ θέμα: Ὁ θυμὸς καὶ ἡ θεραπεία του κατὰ τὸν Μέγα Βασίλειο».

Ὁ Προϊστάμενος τοῦ Ναοῦ, π. Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου καλωσορίζοντας τὸν ὁμιλητὴ στὰ 6^α ΕΟΡΤΙΑ τῆς ἐνορίας Ἁγίου Ἐλευθερίου, στὸ πνευματικὸ αὐτὸ ἐργαστρήρι ὅπως τὸ ὀνομάζει, ποὺ μᾶς δίνει τὴν εὐκαιρία νὰ καταρτιζόμεθα καὶ νὰ ἀνεβαίνουμε πνευματικά, ἐξέφρασε τὴν χαρά του καὶ τὴν χαρὰ τῆς ἐνορίας, γιατὶ ἀπόψε ἔχουμε κοντά μας, μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Μακαριωτάτου, τὸν π. Νικόλαο Πουλάδα, ἕναν πνευματικὸ ἀδελφό, ποὺ ἔχει στὰ χέρια του τὸ ἄροτρο καὶ ὀργώνει. Αὐτὸ ἔχει πολὺ μεγάλη σημασία γιὰ τὴν πνευματικὴ ζωὴ καὶ καλλιέργεια τοῦ ποιμνίου ποὺ τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Κύριός μας. Κάνει συνάξεις καὶ μαζεύει πολλοὺς νέους κοντά του καὶ στὸ πετραχήλι του ὡς πνευματικός. Παρακάλεσε τὸν π. Νικόλαο νὰ μεταφέρη τὶς εὐχαριστίες του στὸν Μητροπολίτη Νέας Σμύρνης, διότι κάθε χρόνο δίνει τὴν κανονικὴ ἄδεια νὰ σᾶς ἔχουμε κοντά μας.

Ἀμέσως μετὰ τὸν λόγο πῆρε ὁ π. Νικόλαος καὶ ἀνέπτυξε τὸ θέμα του.

Ἀρχικὰ ἔδωσε τὸν ὁρισμὸ τοῦ θυμοῦ, ὅπως τὸν διατυπώνει ὁ Μέγας Βασίλειος. Θυμός, λέει ὁ Μέγας Βασίλειος εἶναι μιὰ μανία καὶ τρέλα ὀλιγοχρόνια. Δηλ. σὲ λίγο χρόνο μποροῦν νὰ τὰ καταστρέψουν ὅλα. Ἡ βιαιότερη παρόρμηση ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν θυμὸ ὀνομάζεται παροξυσμός, ἡ δὲ πικρία φανερώνει φοβερώτερη κακία, γιατὶ αὐτὴ ἔχει διάρκεια.

Τὸ γνώρισμα αὐτοῦ ποὺ ὀργίζεται εἶναι ἡ ἀπόκρουση καὶ ἡ ἐπιθυμία γιὰ ἐκδίκηση. Αὐτὸς ποὺ ὀργίζεται ἐπιδιώκει τὴν δικαίωση, τὴν τιμωρία καὶ τὴν ἐκτέλεση. Χαρακτηριστικὸ τοῦ θυμοῦ εἶναι ἡ παρόρμηση τῆς ψυχῆς ἐναντίον ἐκείνου ποὺ μᾶς ἐρέθισε. Τῆς συνετῆς ἀγανάκτησης, γιατὶ ὑπάρχει κι αὐτή, εἶναι ἡ ἐκδήλωση δυσαρέσκειας γιὰ τὴν πράξη ἐκείνου ποὺ ἔσφαλε, ὄχι γιὰ τὸ πρόσωπο, μὲ σκοπὸ τὴν διόρθωσή του. Ἐδῶ ὅμως χρειάζεται προσοχή, διότι ὁ θυμὸς μπορεῖ νὰ ξεκίνησε ὡς καλός, μπορεῖ ὅμως νὰ ἐξελιχθῆ σὲ κακό. Γιὰ νὰ μὴ συμβῆ αὐτὸ πρέπει στὸν καλὸ θυμὸ νὰ άποφεύγουμε τὴν ἀμετρία, τὴν ἀκαιρία καὶ τὴν ἀταξία.

Ἐκδηλώσεις τοῦ θυμοῦ:

Οἱ γλῶσσες γίνονται ἀχαλίνωτες, τὰ στόματα ἀπύλωτα, χέρια ἀσυγκράτητα, ὕβρεις, χλευασμοὶ καὶ ἄλλα πάθη γεννιοῦνται ἀπὸ τὸν θυμό.
Ὁ θυμὸς εἶναι μέθη τῆς ψυχῆς, γιατὶ τὴν κάνει παράφρονα.
Ὁ θυμώδης δὲν εἶναι κύριος τοῦ ἑαυτοῦ του, δὲν γνωρίζει τοὺς παρόντες, δὲν ξέρει τί λέει, βρίζει, χτυπάει, ἀπειλεῖ, ὀργίζεται, κραυγάζει.
Οἱ θυμώδεις δὲν διαφέρουν ἀπὸ τοὺς δαιμονισμένους οὔτε στὴν ἐμφάνιση καὶ τὴν ἐξωτερικὴ συμπεριφορὰ οὔτε στὴν διάθεση τῆς ψυχῆς.

Καὶ ἀκολουθοῦν τὰ σωματικὰ γνωρίσματα τοῦ θυμώδους ἀνθρώπου.

Σ’ αὐτοὺς ποὺ διψοῦν γιὰ ἐκδίκηση βράζει ἀπὸ θυμὸ στὴν καρδιὰ τὸ αἷμα. Τὸ βλέμμα γίνεται παράφορο καὶ βγάζει φωτιές. Ὁ θυμώδης ἀκονίζει τὰ δόντια, τὸ πρόσωπο εἶναι μαυροκίτρινο καὶ μελανιασμένο, ὁλόκληρο τὸ σῶμα φουσκώνει, οἱ φλέβες κοντεύουν νὰ σπάσουν.

Ὁ θυμὸς εἶναι ἴσως τὸ πιὸ ἀνθυγιεινὸ πάθος, γιατὶ σκοτώνει τὴν ὑγεία μας.

Τὰ στάδια τοῦ θυμοῦ:

ὁ θυμὸς προκαλεῖ φιλονικία καὶ μάχη
ἡ μάχη γεννᾶ βρισιὲς
οἱ βρισιὲς χτυπήματα
τὰ χτυπήματα τραύματα, ποὺ πολλὲς φορὲς ὁδηγοῦν σὲ φόνους.

Συνέπειες:

Ὁ θυμὸς εἶναι ἴσως τὸ πιὸ τραγικὸ πάθος. Ἀπὸ τὸ τίποτε μπορεῖ νὰ σὲ σκοτώση.
Εἶναι ἀρρώστια τῆς ψυχῆς, σκοτισμὸς τῶν λογισμῶν
ἀποξενώνει ἀπὸ τὸν Θεὸ
προκαλεῖ ἄγνοια τῆς συγγένειας
γίνεται ἀρχὴ πολέμου, ἐπισωρεύει συμφορὲς
ἀποκλείει τὴν εἴσοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
ἀποθηριώνει τὸν ἄνθρωπο.

Ἀντίστοιχα ὁ καλὸς θυμός, ὁ θυμὸς ἐναντίον τοῦ κακοῦ:

Λειτουργεῖ ὡς νεῦρο τῆς ψυχῆς ποὺ τονώνει στὴν ἐκτέλεση καλῶν ἔργων.
Τὴν ψυχὴ ἀπὸ πλαδαρὴ καὶ ράθυμη τὴν κάνει αὐστηρὴ καὶ ἀνδρεία
Εἶναι ἀσυμβίβαστος καὶ ἄσπονδος ἐχθρὸς σὲ ὅποιον καταστρώνει ὕπουλα σχέδια ἐναντίον τῆς ψυχῆς.

Ἔτσι, τὸν καλὸ θυμὸ τὸν χρησιμοποιῶ ἐναντίον τῆς ἁμαρτίας καὶ τῶν παθῶν. Ὁ θυμὸς ποὺ ἐκδηλώνεται ὅταν καὶ ὅπως πρέπει ἰσχυροποιεῖ τὴν ἀνδρεία, τὴν ὑπομονὴ καὶ τὴν ἐγκράτεια.

Ὁ Μέγας Βασίλειος συμβουλεύει νὰ στρέφουμε τὸν θυμό μας κατὰ τοῦ διαβόλου ἀλλὰ στὸν ἀδελφό μας νὰ εἴμαστε συμπαθεῖς. Αὐτὸς ποὺ ἔχει μία θέση εὐθύνης νὰ μὴν μαλώνει μὲ ἐμπάθεια ἀλλὰ νὰ διδάσκει μὲ πραότητα. Ὁ θυμὸς γιατὶ μᾶς ἔθιξαν, εἶναι φιλαυτία. Ἡ ἀγανάκτηση στὸν κατάλληλο χρόνο ἁρμόζει καὶ στὸν πρᾶο. Ἡ ἔλλειψη θυμοῦ στὴν περίπτωση ποὺ ἐπιβάλλεται εἶναι ἀργία τῆς φύσεως. Δὲν λειτουργεῖ σωστὰ ἡ φύση. Ἡ πραότητα τότε εἶναι ψευδοπραότητα. Ὁ σωστὸς θυμὸς εἶναι δίκαιη ἀγανάκτηση. Χρειάζεται ὅμως διάκριση γιὰ νὰ ξεχωρίζουμε τὰ δύο εἴδη τοῦ θυμοῦ καὶ νὰ ἐνεργοῦμε σωστά.

Ὡς θεραπεία τοῦ θυμοῦ ὁΜέγας Βασίλειος προτείνει:

τὴν χρήση τῆς λογικῆς ὡς χαλινάρι. Ἀπώλεια λογικῆς σημαίνει ἀνεξέλεγκτος θυμός.
ὁ θυμὸς νὰ μὴν τρέχη πρὶν ἀπὸ τὶς σωστὲς σκέψεις
νὰ μὴν ὑποβιβάζεται ἡ ὑπόληψη ἀνταποδίδοντας βρισιὲς στὶς βρισιὲς. Χάνεται ἔτσι ἡ ἀξιοπρέπεια.

Πῶς δὲν θὰ ἐκδηλώνεται ὁ θυμός:

μὲ ἄσκηση στὴν ταπείνωση
μὲ βαθιὰ καλλιέργεια τῆς συναίσθησης ὅτι δὲν εἶσαι κάτι σπουδαῖο. Ἔτσι οἱ εἰρωνεῖες τῶν ἄλλων δὲν σὲ θίγουν. Δὲν εἶναι τὰ λόγια ποὺ προκαλοῦν λύπη ἀλλὰ ἡ ὑπεροψία καὶ ἡ ἰδέα ποὺ ἔχουμε γιὰ τὸν ἑαυτό μας.
νὰ βλέπουμε τὸν Κύριο πάντοτε παρόντα.
νὰ χρησιμοποιοῦμε τὴν ψαλμωδία καὶ τοὺς ὕμνους.
νὰ καλλιεργήσουμε τὴν αἴσθηση ὅτι ὁ Θεὸς ἐποπτεύει τὴν ψυχή μας.
νὰ θυμόμαστε παραδείγματα ἁγίων ἀνδρῶν.
νὰ καλλιεργοῦμε τὴν σιωπὴ καὶ τὴν ὑπομονὴ
στὰ κακὰ λόγια νὰ ἀπαντᾶμε μὲ καλά.
μὴν ἔχουμε μεγάλη ἰδέα γιὰ τὸν ἑαυτό μας καὶ μὴν θεωροῦμε τοὺς ἄλλους κατώτερους.
μὲ φρόνιμες σκέψεις νὰ ξερριζώσουμε τὶς ρίζες τοῦ θυμοῦ ποὺ γεννᾶ πολλὰ πάθη.

Ἀκολούθησε Ἐνοριακὸ Ἀρχονταρίκι καὶ ἡ ἡμέρα ἔκλεισε μὲ τὸ Μικρὸ Ἀπόδειπνο μετὰ Χαιρετισμῶν στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ τὴν μονολόγιστη εὐχή.

Μπορείτε να ακούσετε το πρωϊνό Ενοριακό Αρχονταρίκι με τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Ευμενείας κ. Ειρηναίο εδώ

Μπορείτε να ακούσετε την απογευματινή ομιλία & το Ενοριακό Αρχονταρίκι με τον Αρχιμανδρίτη π. Νικόλαο Πουλάδα εδώ