Φεύγει η γενιά, που δεν είχε πολλά, αλλά ήξερε να μοιράζεται τα πάντα…

Φεύγει η γενιά, που δεν είχε πολλά, αλλά ήξερε να μοιράζεται τα πάντα…
Η γενιά, που έμαθε να σφίγγει τα δόντια και να προχωρά, χωρίς παράπονα και μεγάλες κουβέντες…
Αυτοί που δεν διάβασαν βιβλία, αλλά έγραψαν μαθήματα ζωής, με τον ιδρώτα τους!
Είναι εκείνοι, που έκαναν το λίγο να μοιάζει αρκετό και το τίποτα να μη γίνεται ποτέ δικαιολογία!
Που έχτισαν σπίτια με κόπο και οικογένειες με αξίες!
Η γενιά, που ήξερε τι σημαίνει ευθύνη, τιμή και λόγος!
Που δεν μέτραγε τον άνθρωπο από όσα έχει…
Αλλά, από το πώς στέκεται όταν όλα δυσκολεύουν!
Δούλεψαν νωρίς, πόνεσαν αθόρυβα, και μας έμαθαν να μην φοβόμαστε την ζωή…
Αλλά να τη σεβόμαστε!
Φεύγουν με ρυτίδες, γεμάτες ιστορίες και χέρια κουρασμένα, μα καθαρά!
Με το κεφάλι ψηλά και τη συνείδηση ήσυχη!
Φεύγει η γενιά, που δεν ζήτησε πολλά…
Μόνο να αφήσει πίσω της, ανθρώπους καλύτερους!
Και αυτό, το κατάφερε!