Η Κοίμηση της Θεοτόκου

Αύριο βράδυ ο ουρανός αγγίζει τη γη, οι απόστολοι συνήχθησαν από τα πέρατα της οικουμένης.
Οι άγγελοι ήρθαν κρυφά, φέροντας την αρώματη πνοή του Παραδείσου.
Και η Θεοτόκος, η ζωντανή κιβωτός του Θεού, εκοιμήθη όχι σαν τους νεκρούς, αλλά σαν όσους περιμένουν την ανάσταση.

Το δωμάτιό της γέμισε φως, όχι από κεριά, αλλά από δόξα.
Το σώμα της, που έφερε τον Αχώριστον, δεν έμεινε στο χώμα.
Οι απόστολοι το είδαν να ανεβαίνει με αγγελική συνοδεία, νὰ φεύγει σαν ευωδία, σαν προσευχή, σαν τίποτα που δεν τελειώνει ποτέ.

Κι όταν άνοιξαν τον τάφο της, βρήκαν μόνο λουλούδια.

Ένας τάφος χωρίς νεκρό, μια κοίμηση χωρίς τέλος.

Γιατί εκείνη που γέννησε τη Ζωή, δεν μπορούσε να κρατηθεί από το χάος του θανάτου.

Η Εκκλησία τραγουδά:
«Σε εορτάζουμε, Παναγία, όχι σαν νεκρή, αλλά σαν ζωντανή, που πέρασες από τον ύπνο της σαρκός στην αθανασία της δόξας.»

Κι εμείς, που θρηνούμε τους δικούς μας, θυμόμαστε:
Ο θάνατος δεν είναι το τέλος.
Είναι μια στιγμή ησυχίας,
μέχρι ο Χριστός να πει: «Ξυπνήστε! Η γη δεν σας κρατά πια.»

Όλα πανέτοιμα για την μεγάλη ημέρα της κηδείας της Μάνας….. άραγε η ψυχή μας ;

Πατήρ Αθανάσιος
13-8-2025