“Μη φοβού, μόνον πίστευε…”

Το έμαθα μέσα από πτώσεις, δοκιμασίες και προσευχή. Κάθε φορά που άφηνα τον φόβο να με κυβερνά, απομακρυνόμουν από την ειρήνη του Θεού και έμενα στάσιμος, παγωμένος σε μια ζωή χωρίς εμπιστοσύνη.

Ο φόβος είναι ύπουλος. Σου ψιθυρίζει ότι δεν μπορείς, ότι θα αποτύχεις, ότι είσαι μόνος. Αλλά ο Θεός σου λέει: «Μη φοβού, μόνον πίστευε.»

Η ζωή αλλάζει, όταν παραδίνεις την καρδιά σου στον Χριστό. Όταν αποφασίζεις να εμπιστευτείς το θέλημά Του, ακόμα κι αν δεν βλέπεις τον δρόμο καθαρά.

Χρειάζεται πίστη, προσευχή, χρειάζεται ταπείνωση και θάρρος.

Να δεις τις δυσκολίες όχι σαν τιμωρία, αλλά σαν παιδαγωγία.

Να δεις τις πτώσεις όχι σαν τέλος, αλλά σαν ευκαιρία επιστροφής κοντά στον Θεό.

Η αλλαγή δεν έρχεται ξαφνικά. Έρχεται σιωπηλά, όταν αφήνεις τον Χριστό να εργάζεται μέσα σου. Όταν αντί για φόβο, επιλέγεις πίστη, αντί για απελπισία, επιλέγεις ελπίδα.

Και τότε καταλαβαίνεις… πως η αληθινή ελευθερία δεν είναι να μη φοβάσαι, αλλά να ξέρεις Ποιος περπατά μαζί σου…

Φανούριος Iερομόναχος