Άρθρα

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: “Δεν πίστευε πολύ στα Μυστήρια που έκανε και στην αιώνια ζωή” (Video)

/in

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: “Δεν πίστευε πολύ στα Μυστήρια που έκανε και στην αιώνια ζωή”

Θαύματα και αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία «Η καθαρτική Θεία Δύναμη»

/in

Ο αββάς Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος, χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του.

Για χάρη του, ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε εκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. Ο διάβολος, ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του οσίου, θέλησε να τον πειράξει.

Του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο, που του είπε:

– Αββά, ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία. Γι’ αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου.

– Όλοι, απάντησε ο όσιος, αφήνουν απ’ έξω την ακαθαρσία. Εσύ μόνο την έφερες μέσα. Μην ξεχνάς τι λέει η Γραφή: «Μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε». Κι αν είναι ο πρεσβύτερός μου αμαρτωλός, ο Θεός θα τον σώσει.

Όταν ήρθε πάλι ο ιερέας, ο αββάς τον υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά. Και ο Θεός, βλέποντας την ακακία του γέροντα, του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο.

Ενώ ο ιερέας ετοιμαζόταν να σταθεί μπροστά στην αγία τράπεζα για να τελέσει τη θεία μυσταγωγία, άγγελος Κυρίου κατέβηκε κι έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του. Από τη στιγμή εκείνη ο ιερέας έγινε σαν πύρινος στύλος.

Έκπληκτος ο όσιος από το όραμα, άκουσε μια φωνή να του λέει:

«Γιατί θαυμάζεις, άνθρωπε; Αν ένας επίγειος βασιλιάς δεν αφήνει να εμφανίζονται ρυπαροί μπροστά του οι μεγιστάνες του, πολύ περισσότερο η θεία δύναμη δε θα καθαρίσει από κάθε ρύπο τους λειτουργούς των αγίων μυστηρίων, όταν στέκονται μπροστά στο Βασιλιά της δόξας;».

Θαύματα και αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία
Εκδόσεις Ι.Μ. Παρακλήτου Ωρωπός Αττικής
σελ. 117-118

Ἐπιμέλεια κειμένου και πηγή στο Διαδίκτυο:  Ἀναβάσεις

Εικόνα από: Pinterest

το «σπιτάκι της Μέλιας»

https://oikohouse.wordpress.com/

Πρώτα Κοινωνεί η Ψυχή και Μετά το Σώμα…

/in

«Όταν τελείται η Θεία Λειτουργία, ο ίδιος ο Χριστός Λειτουργεί, δανειζόμενος το στόμα και το σώμα του εκάστοτε ιερέως!

Ο Χριστός είναι ο προσφέρων και ο προσφερόμενος.

Δεν θυσιάζει ο ιερέας τον Χριστό, αλλά ο Χριστός αυτοθυσιάζεται.

Δεν Λειτουργεί ο ιερέας με την βοήθεια του Χριστού, αλλά ο Χριστός Λειτουργεί με την βοήθεια του ιερέα.

Η Θεία Λειτουργία γίνεται εις ανάμνηση της Γεννήσεως, Σταυρώσεως, Αναστάσεως και Αναλήψεως του Κυρίου!

Πρώτα Κοινωνεί η Ψυχή και Μετά το Σώμα…

Χωρίς Θεία Κοινωνία δεν μπορεί το σώμα μας να γίνει απαθές.

Εάν κάποιος δεν Κοινωνεί συνεχώς και τακτικά, δεν μπορεί να νικήσει τους εχθρούς (Δαίμονες) και φυσικά δεν θα μπορέσει να προοδεύσει πνευματικά.

Ακούω μερικούς να λένε:

Να εγώ κοινώνησα και δεν αισθάνομαι τίποτα…

Οι αλλαγές που γίνονται μέσα μας, είναι αργές και μυστικές διότι η πίστη μας είναι μικρή.

Ο πρώτος λογισμός που θα έχουμε, αμέσως μετά την Θεία Κοινωνία, θα φανερώσει τι Χάρη λάβαμε, και ποιος είναι ο καρπός του ποιο μεγάλου Δώρου, επί της γης.

Εάν ο πρώτος λογισμός που θα φυτρώσει στη διάνοια είναι ταπεινός, είναι απόκτημα της αυτομεψίας, είναι γέννημα της αυτογνωσίας, τότε καλώς κοινωνήσαμε.

Διαφορετικά μπορεί κάποιος να κοινωνήσει, αλλά ο Χριστός να εξέλθει από αυτόν αμέσως.

Όταν κοινωνούμε, η Θεία Κοινωνία, ο Χριστός δηλαδή, δεν πηγαίνει στο στομάχι, πηγαίνει στην ψυχή.

Η Θεία Κοινωνία μολονότι είναι άρτος και οίνος, μετουσιώνεται σε Σώμα και Αίμα του Χριστού, που είναι πνεύμα, δεν περιέχει υλικά συστατικά, για αυτό πηγαίνει κατευθείαν στην ψυχή.

Τρέφει την ψυχή, η οποία χαριτώνεται, αγιάζει και θεώνεται.

Αυτή η Χάρη του Αγίου Πνεύματος στη συνέχεια μεταδίδεται, και σε όλα τα κύτταρα του σώματος.

Έτσι πρώτα κοινωνεί η ψυχή και μετά το σώμα.

Αγιάζει δηλαδή και το σώμα και η ψυχή!

+Γέροντας Εφραίμ,

Ιεράς Σκήτεως Αποστόλου Ανδρέα, Άγιον Όρος.

Κυριακή, ημέρα του Κυρίου (π. Δημητρίου Μπόκου)

/in

Ο Χριστός αναστήθηκε «διαγενομένου του σαββάτου», αφού πέρασε δηλαδή το Σάββατο. Η Ανάστασή του έγινε αντιληπτή από τις Μυροφόρες (και πρώτα-πρώτα από την Παναγία) «οψέ σαββάτων, τη επιφωσκούση εις μίαν σαββάτων», αργά τη νύχτα του Σαββάτου, την ώρα που ξημέρωνε η πρώτη μέρα της εβδομάδας, «όρθρου βαθέος», βαθιά χαράματα, «λίαν πρωί», «σκοτίας έτι ούσης», «τη μιά των σαββάτων», κατά τις μαρτυρίες των ευαγγελιστών.

Δηλαδή ο Κύριος αναστήθηκε τη νύχτα της Κυριακής. Την ίδια μέρα, προς το βράδυ της Κυριακής, «ούσης οψίας», κάνει την πρώτη του εμφάνιση στους μαθητές του. «Μεθ’ ημέρας οκτώ», την άλλη Κυριακή, εμφανίζεται ξανά για να βεβαιώσει και τον Θωμά για την Ανάστασή του (Κυριακή του Θωμά).

Η Κυριακή είναι «η ημέρα ην εποίησεν ο Κύριος», η μέρα του Κυρίου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουμε πάντοτε το Πάσχα. Όλες τις Κυριακές, όλο τον χρόνο. Ακόμα και μέσα στην πένθιμη Σαρακοστή, τις Κυριακές ψάλλουμε αναστάσιμους ύμνους, γιορτάζουμε την Ανάσταση.

Ημέρα Κυριακή έγιναν όλα τα σωτήρια γεγονότα του Θεού προς εμάς. Η δημιουργία του κόσμου, ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, η Γέννηση του Χριστού, η Ανάσταση, η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος (Πεντηκοστή). Ημέρα Κυριακή ο ευαγγελιστής Ιωάννης δέχθηκε την Αποκάλυψη. Είδε «εν Πνεύματι» τον αναστάντα Κύριο με πρόσωπο που έλαμπε «ως ο ήλιος». «Εγώ ειμι ο πρώτος και ο έσχατος και ο ζων», του είπε, «και εγενόμην νεκρός, και ιδού ζων ειμι εις τους αιώνας των αιώνων» (Αποκ. 1, 10. 16-18).

Ημέρα Κυριακή θα έλθει ο Κύριος ξανά κατά τη Δευτέρα Παρουσία του «επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής» και θα αναστηθούμε όλοι μας. Και είναι η Κυριακή όχι μόνο πρώτη μέρα της εβδομάδας, αλλά και ογδόη. Επειδή συμβολίζει και τον μέλλοντα αιώνα, την ατελεύτητη αιωνιότητα στη Βασιλεία του Θεού. Θα είναι ανέσπερη, αβράδιαστη Κυριακή.

«Η μία των σαββάτων» λοιπόν, η μέρα της Ανάστασης, είναι «η κλητή και αγία ημέρα, η βασιλίς και κυρία, εορτών εορτή και πανήγυρις πανηγύρεων», δηλαδή επίσημη, υπερέχουσα, εξέχουσα ημέρα και εορτή. Ανάλογη είναι και η αίγλη της κάθε Κυριακής, αφού σε κάθε Κυριακή κάνουμε Πάσχα ξανά. Η Θεία Ευχαριστία είναι όντως το σπουδαιότερο πράγμα που τελείται στον κόσμο. Συντηρεί μυστικά τον κόσμο. Κόσμος χωρίς Θεία Λειτουργία είναι αυτομάτως ανοημάτιστος. Και δεν έχει περαιτέρω λόγο ύπαρξης.

Η Κυριακή δόθηκε για να μετέχουμε στη Θεία Ευχαριστία, στην Ανάσταση του Χριστού, να προετοιμάσουμε την κοινή μας ανάσταση κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Κάθε άλλη απασχόληση την ημέρα της Κυριακής, ιδιαιτέρως εν ώρα Θείας Λειτουργίας, είναι ανεπίτρεπτη. Ευλογημένη είναι μόνο η συμμετοχή στη Θεία Λειτουργία και η φιλανθρωπία.

Ιδιαιτέρως τονίζει την ιερότητα της Κυριακής ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

Έξι μέρες, λέει, να εργάζεσθε, και την Κυριακή να πηγαίνετε στην Εκκλησία, να σκέφτεστε τις αμαρτίες σας, τον θάνατο, την κόλαση, τον Παράδεισο, την ψυχή. Ούτε να πουλάτε ούτε να αγοράζετε ημέρα Κυριακή. Το κέρδος που βγάζετε την Κυριακή είναι καταραμένο. Βάζετε φωτιά και κατάρα στο σπίτι σας, όχι ευλογία. Κι αν τύχει να πουλήσεις πράγματα την Κυριακή σε άνθρωπο που έχει ανάγκη, εκείνο το κέρδος μην το σμίγεις στη σακούλα σου, γιατί τη μαγαρίζει. Δώσε το ελεημοσύνη. Για να μην πάθετε κανένα κακό, είτε σωματικό είτε ψυχικό, να φυλάγετε την Κυριακή.

Λοιπόν;

Κοιμάσαι την Κυριακή; Πας για κυνήγι, για εκδρομή, για ποδόσφαιρο, για τεστ και διαγώνισμα στο φροντιστήριο; Πας στο χωράφι για τα μαρούλια σου, να μαζέψεις τα λεμόνια σου; Ψωνίζεις την Κυριακή; Ανοίγεις το μαγαζί σου να πουλήσεις;

Ξανασκέψου το πιο προσεκτικά!

Ιερά Πανήγυρις στον Ιερό Ναό Προφήτου Ηλιού, Νότιος Μαδαγασκάρη

/in ,

Σήμερα στον Ιερό Ναό Προφήτου Ηλία που έχει φτιαχτεί από την Ιερά Επισκοπή Τολιάρας Νοτίου Μαδαγασκάρης, τελέστηκε η Θεία Λειτουργία σε πολύ κατανυκτικό κλίμα και στη συνέχεια δόθηκε το εορταστικό τραπέζι στο προαύλιο του ναού.

 

Με παιδάκια στο χωριό Αντζαμπάκι, δυόμιση ώρες μακριά από την Τολιάρα, της Νοτίου Μαδαγασκάρης

Η ευλογία του φαγητού της Πανηγύρεως

                                                                                         Συλλειτουργήσαμε με μεγάλη συγκίνηση

 

 

Οι καραμέλες όλου του κόσμου έπιασαν τόπο

Η ωφέλεια του Ιερού Σαρανταλείτουργου

/in

Αγαπητοί Αναγνώστες ο μήνας Νοέμβριος διακρίνεται για την μνήμη λαοφιλών Αγίων αλλά και για το γεγονός ότι από τα μισά αυτού του μήνα ξεκινά η προετοιμασία μας για την μεγάλη Εορτή των Χριστουγέννων με την ανάλογη νηστεία και εγκράτεια. Στα πλαίσια αυτά πολλές Ενορίες τελούν το λεγόμενο Ιερό Σαρανταλείτουργο. Στο άρθρο μας αυτό θα μιλήσουμε για το τι είναι το Ιερό Σαρανταλείτουργο και για την μεγάλη ωφέλεια που φέρνει σε όσους συνειδητά μετέχουν σε αυτό! Ας προχωρήσουμε λοιπόν…!

Ιερό Σαρανταλείτουργο λέγεται η τέλεση της Θείας Λειτουργίας επί σαράντα συνεχείς ημέρες. Οι σαράντα αυτές λειτουργίες γίνονται υπέρ υγείας των ζώντων και ιδιαιτέρως υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων Χριστιανών. Το Σαρανταλείτουργο υπέρ ζώντων και κεκοιμημένων γίνεται συνήθως τις ημέρες της νηστείας των Χριστουγέννων από τις 15 Νοεμβρίου μέχρι την 24 Δεκεμβρίου. Σύμφωνα με την παράδοσή μας, στο Σαρανταλείτουργο μνημονεύονται από την πρώτη μέχρι την τεσσαρακοστή ημέρα, όσοι έχουν “φύγει” από μας προς τον Κύριον. Το Σαρανταλείτουργο δεν μπορεί να γίνει κατά την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, γιατί στις πένθιμες και αυστηρές ημέρες της νηστείας δεν γίνονται Λειτουργίες παρά μόνο το Σάββατο και την Κυριακή. Η Θεία Λειτουργία είναι θυσία λατρευτική και ευχαριστήρια, ικετευτική και πρεσβευτική. Αλλά συγχρόνως είναι και θυσία εξιλασμού.

Επομένως το Ιερό Σαρανταλείτουργό είναι  θυσία για την συγχώρεση των αμαρτιών μας. Σκοπός εκ μέρος  είναι κυρίως να συμμετέχουμε στη Θεία Λειτουργία κατάλληλα προετοιμασμένοι με εξομολόγηση και καλό είναι να έχουμε διαβάσει την Ακολουθία της Θ. Μεταλήψεως. Μας δίνετε η ευκαιρία να κοινωνούμε καθημερινά των Αχράντων Μυστηρίων του Χριστού “εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον”. Δεν πρέπει όμως να αμελούν οι λαϊκοί αδελφοί μας  να προσφέρουν τακτικά τα δώρα της Θ. Λειτουργίας: Δηλαδή το νάμα (κρασί), το Πρόσφορο (μάλιστα ζυμωτό και  όχι του φόρνου), τα κεριά (καθαρά μελισοκέρι), το θυμίαμα και κυρίως την ίδια μας την ύπαρξη για να ενωθούμε με τον ίδιο τον Θεό και εκείνος μαζί μας! Αυτό μας κάνει να είμαστε και να γινόμαστε σύσωμοι καὶ σύναιμοι (ίδιο αίμα ίδιο σώμα) με το Χριστό!  Φοβερή θυσία αλλά και φιλανθρωπία του Θεού μας για εμάς τους ανθρώπους.

«Κάποιος άρχοντας από την Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και, βλέποντας πως πλησιάζει στον θάνατο, κάλεσε την γυναίκα του για να της εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες: Την περιουσία μου να την μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. Τους δούλους να τους ελευθερώσεις. Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες. Σ’ αυτή του την μεγάλη θλίψη ο ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή του άββά Ησαία, ενός άγιου μοναχού που ασκήτευε κοντά στην Νικομήδεια, και αμέσως έγινε καλά. Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο. Εκείνος τον καλοδέχτηκε, δοξάζοντας τον Θεό για το μεγάλο θαύμα.-Θυμάσαι, παιδί μου, τον ρώτησε, ποια ώρα συνήλθες από την αρρώστια;-Την ώρα που επικαλέστηκα την ευχή σου, απάντησε εκείνος. Ο όσιος, με τον φωτισμένο του νου, γνώριζε τι είχε λεχθεί στην διάρκεια της αρρώστιας του και ξαναρώτησε:-Άφησες, παιδί μου, χρήματα στους ιερείς, να λειτουργούν για την σωτηρία της ψυχής σου;

-Όχι, γέροντα. Τι θα είχα να ωφεληθώ αν άφηνα κάτι; Δεν θα πήγαινε χαμένο;

-Μην το λες αυτό οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές, για όποιον τις ζητάει με πίστη. Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό, για λειτουργίες, και θα λάβεις από τον Θεό την πρέπουσα πληροφορία.

Έτσι κι έκανε. Έδωσε χρήματα σ’ έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο, και γύρισε στον σπίτι του. Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες, μετά από σαράντα μέρες, κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο, βλέπει ξαφνικά ν’ ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι, λαμπροί και αγγελόμορφοι, είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά. -Κύριοι μου, φώναξε έκπληκτος ο άρχοντας, πως μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού;

-Εμείς οι σαράντα, που βλέπεις, του απάντησαν εκείνοι, αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες που έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. Μας έστειλε Εκείνος, για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησίας. Πήγαινε μέσα χαρούμενος, χωρίς δισταγμό. Να, με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες, που έγιναν για να ενωθεί ο Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου.

Ύστερα από’ αυτά, ο άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς, για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού», διακηρύσσοντας πως οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν να ανεβάσουν την ψυχή του ανθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια.

Είναι η μέγιστη και πιο ισχυρή προσευχή καθώς αποτελεί συμμετοχή στην προσευχή και τη θυσία του Χριστού. Ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων διδάσκει σχετικά: «Μέγιστη ωφέλεια πιστεύουμε ότι θα λάβουν αυτοί, για τους οποίους δεόμαστε κατά την αγία και φοβερή θυσία της Θείας Λειτουργίας, ακόμα κι αν είναι αμαρτωλοί, αφού Χριστόν εσφαγιασμένον υπέρ των ημετέρων αμαρτημάτων προσφέρομεν εξιλεούμενοι υπέρ αυτών τε και ημών τον φιλάνθρωπον Θεόν». Και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Δεν νομοθέτησαν τυχαία οι Απόστολοι να μνημονεύουμε κατά τα φρικτά μυστήρια (Θεία Λειτουργία) τους κεκοιμημενούς. Γνωρίζουν ότι είναι πολύ μεγάλη η ωφέλεια γι’ αυτούς» γιατί αποτελεί το μυστήριο των μυστηρίων ολόκληρης της Εκκλησίας.

π. Αντώνιος Χρήστου

https://euxh.gr/theologia/

Ὁ μοναχός ἀπό τό Σινά καί τό θαῦμα στήν Θεία Λειτουργία…

/in

Αφηγήθηκαν κάποτε οι πατέρες για έναν αδελφό ότι:

«Όταν μια Κυριακή γινόταν ακολουθία ξεκίνησε να έλθει στην εκκλησία σύμφωνα με τη συνήθεια αλλά τον κορόιδεψε ο διάβολος λέγοντάς του:
– Πηγαίνεις στην εκκλησία για να μεταλάβεις άρτο και οίνο και για να σου πουν ότι αυτά είναι σώμα και αίμα Χριστού; Μην κοροϊδεύεσαι.


Ο αδελφός υπάκουσε στον λογισμό του και δεν πήγε σύμφωνα με την συνήθεια στην εκκλησία, ενώ οι αδελφοί του τον περίμεναν γιατί έτσι είναι η συνήθεια σε κείνη την έρημο, να μην τελούν την ακολουθία μέχρις ότου έλθουν όλοι. Αφού τον περίμεναν αρκετά και κείνος δεν ερχόταν, μερικοί απ’ αυτούς πήγαν στο κελί του σκεπτόμενοι «Μήπως είναι άρρωστος ή πέθανε ο αδελφός;».
Όταν ήλθαν στο κελί τον ρωτούσαν:
– Γιατί αδελφέ δεν ήλθες στην εκκλησία;
Αυτός ντρεπόταν να τους απαντήσει. Όταν όμως αντιλήφτηκαν το φαύλο τέχνασμα του διαβόλου, οι αδελφοί τον υποχρέωσαν να τούς ομολογήσει την επιβουλή του διαβόλου. Αυτός τούς απάντησε•
– Συγχωρήστε με, αδελφοί, γιατί ενώ ξεκινούσα όπως πάντα να έλθω στην εκκλησία, ο λογισμός μου, μου λέγει ότι δεν είναι το σώμα και το αίμα του Χριστού αυτό πού πας να μεταλάβεις, αλλ’ είναι απλώς άρτος και οίνος. Αν λοιπόν θέλετε να έλθω μαζί σας, διορθώστε μου τον λογισμό για τη θεία λειτουργία.
Αυτοί του είπαν:
– Σήκω, έλα μαζί μας και θα παρακαλέσουμε τον Θεό να σου δείξει ζωντανά την θεϊκή δύναμη.
Αυτός πήγε στην εκκλησία και εκεί αφού ικέτευσαν πάρα πολύ τον Θεό για τον αδελφό, δηλαδή να του αποκαλυφθεί η δύναμη των μυστηρίων, άρχισαν αμέσως τη θεία λειτουργία, αφού τοποθέτησαν τον αδελφό στη μέση της εκκλησίας, ενώ αυτός ως την απόλυση δεν σταμάτησε να βρέχει με τα δάκρυα του το πρόσωπο του.
Μετά το τέλος της λειτουργίας παρακάλεσαν οι πατέρες τον αδελφό να τούς απαντήσει:
– Πες μας αν σου έδειξε κάτι ο Θεός για να ωφεληθούμε και μείς.
Αυτός κλαίγοντας άρχισε να λέγει:
– Όταν τέλειωσε ο κανόνας της ψαλμωδίας και αναγνώστηκε η διδαχή των αποστόλων και ετοιμάστηκε ο διάκονος να αναγνώσει το ευαγγέλιο, τότε είδα να ανοίγει η στέγη της εκκλησίας και να φαίνεται ο ουρανός και κάθε λόγος του αγίου ευαγγελίου να γίνεται φωτιά μέχρι τον ουρανό. Όταν τελείωσε η ανάγνωση του ευαγγελίου, ήλθαν οι κληρικοί από το διακονικό κρατώντας την μετάληψη των αγίων μυστηρίων.

Τότε είδα να ανοίγουν οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά και μαζί της ένα πλήθος αγγέλων και αρχαγγέλων και πάνω απ’ αυτούς δύο πρόσωπα ενάρετα των οποίων την ομορφιά δεν μπορώ να περιγράψω — γιατί η φεγγοβολή τους ήταν σαν αστραπή — και ανάμεσα τους υπήρχε ένα μικρό παιδί. Τότε οι άγγελοι παρατάχτηκαν γύρω από την αγία Τράπεζα και το παιδί βρισκόταν ανάμεσα τους. Όταν τελείωσαν οι θεϊκές ευχές και άρχισαν οι κληρικοί να τεμαχίζουν τούς άρτους της προθέσεως, είδα τα δύο πρόσωπα πάνω στην αγία Τράπεζα να κρατούν τα χέρια και τα πόδια του παιδιού, πού ήταν πάνω στην άγια Τράπεζα, και με το μαχαίρι πού κρατούσαν έσφαξαν το παιδί και άδειασαν το αίμα του στο Ποτήριο πού βρίσκονταν πάνω στην άγια Τράπεζα. Αφού έκοψαν σε μικρά τεμάχια το σώμα του παιδιού τα τοποθέτησαν πάνω από τούς άρτους και έγιναν και οι άρτοι σώμα. Τότε ήρθε στο μυαλό μου ο Απόστολος πού λέει- Γιατί η δική μας γιορτή του Πάσχα συνίσταται στο γεγονός ότι ο Χριστός θυσιάστηκε για χάρη μας. Όταν όμως πλησίασαν οι αδελφοί να μεταλάβουν την αγία προσφορά, τους προσφέρονταν ζωντανό σώμα.
Μόλις όμως χρησιμοποιούσαν την επίκληση αμήν γινότανε άρτος στα χέρια τους. Όταν όμως πήγα και εγώ να μεταλάβω μου δόθηκε σώμα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε άκουσα μια φωνή στα αυτιά μου να μου λέει:

– Άνθρωπε γιατί δεν μεταλαβαίνεις, αυτό δεν είναι αυτό πού ζήτησες;

Τότε είπα:

– Λυπήσου με, Κύριε, δεν μπορώ να μεταλάβω σώμα.

Πάλι μου είπε αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλάβει σώμα, σώμα θα υπήρχε όπως το βρήκες. Κανείς όμως δεν μπορεί να φάγει σώμα, γι’ αυτό όρισε ο Κύριος τούς άρτους της προθέσεως.
Γιατί όπως από την αρχή ο Αδάμ με τα χέρια του Θεού έγινε σάρκα και μετά της έδωσε πνεύμα ζωής ο Θεός, κατόπιν η σάρκα χωρίστηκε στη γη, το πνεύμα όμως παρέμεινε, έτσι και τώρα ο Χριστός προσφέρει τη σάρκα του μαζί με το άγιο Πνεύμα. Και η σάρκα δεν είναι τέλεια στον άνθρωπο, το πνεύμα όμως εγκαθίσταται στην καρδιά. Αν λοιπόν πίστεψες, μετάλαβε αυτό πού έχεις στο χέρι σου.

Και μόλις είπα:

– Πιστεύω Κύριε, έγινε το σώμα πού είχα στο χέρι μου άρτος.

Αφού ευχαρίστησα λοιπόν τον Θεό μετέλαβα την αγία προσφορά. Όταν προχώρησε η λειτουργία και ξαναγύρισαν οι κληρικοί είδα πάλι το μικρό παιδί ανάμεσα στα δύο πρόσωπα και ενώ οι κληρικοί συμμάζευαν τα δώρα, είδα πάλι τη στέγη να ανοίγει και οι θείες δυνάμεις να ανυψώνονται στον ουρανό».
Αυτά αφού άκουσαν οι αδελφοί και αφού ένιωσαν βαθιά κατάνυξη, αναχώρησαν στα κελιά τους.

ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΙΝΑ. ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ι .Μ. ΤΟΥ ΘΕΟΒΑΔΙΣΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ

https://romioitispolis.gr

Θεία Λειτουργία για τους Ναυπακτίους Αθηνών στον Άγιο Ελευθέριο Αχαρνών

/in ,

Την Κυριακή, 28 Μαίου 2023, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος λειτούργησε στον Ιερό Ναό του Αγίου Ελευθερίου Αχαρνών, ύστερα από πρόσκληση της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ναυπακτίας και της Αδελφότητος Ναυπακτίων Αττικής και με την άδεια του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου. Στην θεία Λειτουργία έγινε και αρτοκλασία υπέρ υγείας των μελών των Συλλόγων και των Προέδρων, κ. Θεοδώρου Παπαδοπούλου και κ. Κωνσταντίνου Βουτσινά, αντιστοίχως.

Ο Σεβασμιώτατος συλλειτούργησε με τους Ιερείς του Ιερού Ναού, π. Θεμιστοκλή Χριστοδούλου, π. Γεώργιο Καλπούζο και άλλους Ιερείς καθώς και δύο Διακόνους.

Στο κήρυγμά του, αναφερόμενος στην εορτή της Αναλήψεως του Χριστού, ερμήνευσε το χωρίο του Αποστόλου Παύλου από την Επιστολή του προς τον μαθητή του Τιμόθεο: «Και ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον· Θεός εφανερώθη εν σαρκί, εδικαιώθη εν Πνεύματι, ώφθη αγγέλοις, εκηρύχθη εν έθνεσιν, επιστεύθη εν κόσμω, ανελήφθη εν δόξη» (Α΄ Τιμ. γ΄, 16).

Αναλύοντας αυτό το χωρίο είπε ότι η κατά Θεόν ευσέβεια είναι μεγάλο μυστήριο, δεν είναι μια εξωτερική συμπεριφορά, αλλά η ένωσή μας με τον Χριστό και η βίωση όλων των γεγονότων της θείας Οικονομίας, της θείας Ενανθρωπήσεως.

Στο χωρίο αυτό φαίνεται ότι υπάρχει μια τριμερής διαίρεση, αν και υπάρχει ενότητα. Πρώτον είναι η Ενανθρώπηση του Χριστού, δεύτερον είναι η Ανάληψή Του στους ουρανούς και τρίτον είναι η εν Αγίω Πνεύματι επέκταση του κηρύγματός Του σε όλον τον κόσμο. Κατά τον ιερό Θεοφύλακτο, τέθηκε τελευταία το «ανελήφθη εν δόξη», γιατί ο Χριστός είναι στους ουρανούς μέσα στην δόξα του Θεού, ως αληθινός Θεός.

Την Κυριακή, 28 Μαίου 2023, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος λειτούργησε στον Ιερό Ναό του Αγίου Ελευθερίου Αχαρνών, ύστερα από πρόσκληση της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ναυπακτίας και της Αδελφότητος Ναυπακτίων Αττικής και με την άδεια του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου. Στην θεία Λειτουργία έγινε και αρτοκλασία υπέρ υγείας των μελών των Συλλόγων και των Προέδρων, κ. Θεοδώρου Παπαδοπούλου και κ. Κωνσταντίνου Βουτσινά, αντιστοίχως.

Ο Σεβασμιώτατος συλλειτούργησε με τους Ιερείς του Ιερού Ναού, π. Θεμιστοκλή Χριστοδούλου, π. Γεώργιο Καλπούζο και άλλους Ιερείς καθώς και δύο Διακόνους.

Στο κήρυγμά του, αναφερόμενος στην εορτή της Αναλήψεως του Χριστού, ερμήνευσε το χωρίο του Αποστόλου Παύλου από την Επιστολή του προς τον μαθητή του Τιμόθεο: «Και ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον· Θεός εφανερώθη εν σαρκί, εδικαιώθη εν Πνεύματι, ώφθη αγγέλοις, εκηρύχθη εν έθνεσιν, επιστεύθη εν κόσμω, ανελήφθη εν δόξη» (Α΄ Τιμ. γ΄, 16).

Αναλύοντας αυτό το χωρίο είπε ότι η κατά Θεόν ευσέβεια είναι μεγάλο μυστήριο, δεν είναι μια εξωτερική συμπεριφορά, αλλά η ένωσή μας με τον Χριστό και η βίωση όλων των γεγονότων της θείας Οικονομίας, της θείας Ενανθρωπήσεως.

Στο χωρίο αυτό φαίνεται ότι υπάρχει μια τριμερής διαίρεση, αν και υπάρχει ενότητα. Πρώτον είναι η Ενανθρώπηση του Χριστού, δεύτερον είναι η Ανάληψή Του στους ουρανούς και τρίτον είναι η εν Αγίω Πνεύματι επέκταση του κηρύγματός Του σε όλον τον κόσμο. Κατά τον ιερό Θεοφύλακτο, τέθηκε τελευταία το «ανελήφθη εν δόξη», γιατί ο Χριστός είναι στους ουρανούς μέσα στην δόξα του Θεού, ως αληθινός Θεός.

https://www.orthodoxianewsagency.gr/